Door
Zzp'er
Jerry Helmers (1968) is sinds oktober 2000 succesvol zzp’er met zijn eigen mediabedrijf.
 
 
Exclusieve artikelen van de Telegraaf redactie
di 29 jan 2013, 14:59

Zzp’ers: ‘Stop met solliciteren!’

Vorige week werd een geplande afspraak met een collega-zzp’er kort van te voren afgezegd omdat de dame in kwestie op dat tijdstip elders een sollicitatiegesprek had. Vanzelfsprekend feliciteerde ik haar. Want, lef moet je beslist hebben om in een periode van economische tegenwind personeel te durven aannemen. Leuk trouwens om een sollicitatiegesprek te voeren met je eerste potentiële werknemer! Maar helaas…. mijn felicitatie was onterecht!

Want, deze collega-zzp’er bedoelde dat ze zélf ging solliciteren! Ik vroeg me verbaasd af of ze haar zzp-bestaan dan vaarwel zou zeggen maar dát was niet het geval. Plots begreep ik de verwarring. Deze dame snapte er dan ook helemaal niets van: een zzp'er kan per definitie namelijk helemaal niet solliciteren. Deze acquireert! Het is een essentiële nuance, die nog niet in de genen van deze dame bleek te zijn geworteld.  Een zzp’er is namelijk zijn eigen bedrijf. En dan gaat het niet om een baan maar om een opdracht!

Er is dan ook een heel helder onderscheid tussen de zzp’er en de werknemer. Zo ontvangt de werknemer salaris, de zzp’er draait omzet. Een werknemer heeft een baas terwijl een zzp’er voor een opdrachtgever werkt. Maar ook: een werknemer ontvangt elke maand op een vast tijdstip zijn geld; een zzp’er daarentegen moet betalingstermijnen onderhandelen. En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Een zzp’er die zegt te solliciteren, realiseert zich bovendien niet dat daarmee een niet-ondernemende opstelling wordt aangenomen. Maar het tegenovergestelde wordt juist van je verwacht. Zeker als je van jezelf roept dat je ondernemer bent! Aspecten die dan meetellen zijn zelfstandigheid, continuïteit, innovatie én bovenal een achterliggend netwerk waar mogelijkerwijze óók door de opdrachtgever gebruik van gemaakt kan worden. Dat laatste is daarom de verantwoordelijkheid van de (échte!) zzp’er om dit als toegevoegde waarde in zijn acquisitiegesprek aan te geven. Voor een werknemer is dit helemaal niet van toepassing.

Arbeidsmarkt?

Je ziet het negeren van dit essentiële verschil tussen de zzp’er en de werknemer ook op macro-niveau: zo denken politici, belangenbehartigers, vakbonden en ombudsorganisaties dat de zzp’er op de arbeidsmarkt actief is. Maar dat is een compleet foute aanname; de zzp’er is actief op de markt waar vraag en aanbod van opdrachten bij elkaar komen. Dat is een wezenlijk andere plek in de economie.

Zo begrijp ik verder niet dat er bemoeizuchtige arbeidsmarkteconomen zijn die vanaf het universitaire pluche het hoogste woord voeren over de zzp’er terwijl het dus feitelijk niet eens hun vakgebied betreft. Waarom hebben we eigenlijk geen ondernemerschapseconomen? Het blijft me daarnaast verbazen dat in de zzp-discussie structureel wordt gesproken over schijnzelfstandigen. Waarom noemen we ze niet schijnwerknemers? Gek eigenlijk (en: stigmatiserend!) dat het grijze gebied in het (fiscale en juridische) midden op de één of andere manier naar de ondernemerskant is geschoven. Ik voel me daar ongemakkelijk bij. Het is een ernstige beschadiging van het imago van de ondernemende zelfstandige éénpitters. Ik duw het liever de andere kant op.

Even terug naar het begin, naar die collega-zzp’er: ze weet nog niet of ze het werk mag doen, vertelde ze me gisteren. Natuurlijk duim ik voor haar. Ik hoop dan wel dat ze zich in dit acquisitiegesprek ondernemend heeft opgesteld. Als zij zich echter als een gewillige sollicitant heeft gedragen, dan kun je de klok er op gelijk zetten…. Echt! Ik garandeer het haar. Ze heeft dan met zekerheid gesolliciteerd naar het einde van haar zelfstandig bestaan. 


13.8 °C
Z3
 
files 340
290 km.
Beurs AEX
+ / - %
DFT

Boeren zien hun leveranciers het liefst op hun erf verschijnen. Doet u ook alleen zaken met iemand die u in levenden lijve hebt ontmoet?


Verstuur