Fong Leng leuk lesbisch!

door onze redactie

Fong Leng en kunstenares Gerie Bierenbroodspot zijn leuk lesbisch. Het stel komt er voor het eerst openlijk voor uit...

De Nederlandse kunstenaars Fong Leng en Gerti Bierenbroodspot noemen zich een winning team. En dat zijn ze niet alleen op artistiek gebied Want ook privé vormen ze een stel. Gerti: Al vind ik dat het eigenlijk niemand wat aan gaat, het klopt wel. We houden van elkaar en hebben inderdaad een relatie. De creatieve divas zitten momenteel midden in een nieuwe uitdaging. Vanaf 9 maart zal hun werk voor het eerst samen worden tentoongesteld. In Gallery Bell Arte te Maastricht. Fong Leng was in de jaren zeventig mijn eerste opdrachtgeefster.

Ons gesprek vindt plaats in het schitterende pand van Fong Leng. Want de twee zestigers mogen dan een liefdesrelatie hebben, samenwonen doen ze niet. Gerti Bierenbroodspot: Hier in Amsterdam hebben we alle twee een superhuis en een superatelier. We laten elkaar heel vrij en zijn tegelijkertijd heel erg close met elkaar. En trouw en lief en gezellig en avontuurlijk. Maar in Nederland hebben we gewoon geen tijd voor onze relatie. Eigenlijk zijn we alleen in Venetië echt samen.

De twee leerden elkaar kennen door hun werk. In gedachten gaat Gerti tientallen jaren terug: Van het begin af aan was er een enorme bewondering voor elkaars creaties. De schoonheid van dingen is onze gemene deler. Fong Leng was mijn eerste opdrachtgeefster. Ik vond haar een mooi, geweldig oosters wezen. Begin jaren zeventig wilde zij een zelfportret dat precies boven haar dressoir moest passen. En daarvoor kwam ze elke dag, nadat haar winkel in de PC Hooftstraat dicht was, in mijn atelier op de Prinsengracht poseren. Het werd een gigantisch drieluik dat straks ook op de tentoonstelling te zien zal zijn. Ze lacht: We wilden heel beroemd worden, dat was ons doel. Kleur brengen in het dagelijks leven, samen met collega Jan des Bouvrie. Tot Gerti naar het buitenland vertrok Op een gegeven moment ben ik naar Frankrijk verhuisd. Ik was van plan er een teruggetrokken leven te leiden, en had geen idee of ik ooit nog zou terugkomen. Uiteindelijk heb ik er tien jaar gewoond. Fong Leng vond dat maar vreemd, wat ook wel weer te begrijpen is; zij is met nog geen tien paarden definitief uit Amsterdam te krijgen. En dat terwijl ík van ons twee de Amsterdamse ben. Nu woont Gerti afwisselend in Amsterdam, Toscane en Jordanië. En sinds 1998 is ze ereburger van de Libanese stad Baalbeck. Eigenlijk woon ik daar waar het werk me brengt. Ik ben meer een woestijnmens, zij een zeemens. Ik kies een kameel, zij kiest een schip. Stilletjes genietend van een sigaret, hoort Fong Leng haar extraverte vriendin glimlachend aan: Geboren in Rotterdam, heb ik een Chinees én een Nederlands hart. De ene keer is het zo, en de andere keer zo. Maar emigreren zal ik nooit. Eigenlijk is het aantal verschillen tussen de geliefden groter dan de overeenkomsten. Gerti neemt opnieuw het woord: In principe zijn we tegenpolen. Tegenpolen die de liefde voor de antieke wereld met elkaar gemeen hebben. In deze huidige, individualistische wereld vind ik die gezamenlijke interesse een niet te onderschatten iets. Ik koester wat zij maakt, wat ze kan en wie zij is. En op een gegeven moment verdwijn ik weer voor zon vier maanden naar de woestijn. Daar waar opgegraven wordt, zit ik dan te tekenen. Gerti: Nog zoiets, samen met een vriendin heb ik een kindje geadopteerd. Met Fong Leng zou ik dat nooit hebben gedaan. Nog geen hond of kat En toch, vaak zie je dat kunstenaars na een tijdje uit elkaar groeien. Jan des Bouvrie bijvoorbeeld heeft een paar jaar terug nog wel een tentoonstelling voor me geopend, maar koos destijds voor een totaal ander leven. Voor het Gooi. Fong Leng en ik hebben dezelfde levensstijl gehouden en bewandelen nog altijd hetzelfde pad. En dat blijven we ook zeker doen!

Mathilde Willink

Fong Lengs extravagantie en kleurrijke creaties meestal van zijde met Chinese motieven als panters erop bepaalden in de jaren zeventig en tachtig het modebeeld in Nederland. Haar bekendste klant was Mathilde Willink, de in 1977 op nog altijd onopgehelderde wijze gestorven echtgenote van schilder Carel Willink. Naast modeontwerper is ze ook interieurontwerpster en sinds enige jaren maker van tableaus van leer en suède. Haar nieuwste werk is vanaf maart samen met de bronzen beelden van haar geliefde Gerti, te bewonderen in de Maastrichtse beeldengalerie Gallery Bell Arte. Gerti, sportief: Femmes fatales is vooral háár tentoonstelling, met haar nieuwste werk. Plus zon zeven, acht bronzen beelden van mij. Fong Leng is heel bescheiden, maar niet in haar werk. Dan is ze heel uitbundig. Bij haar gaat het over vrouwen, bij mij eigenlijk niet. Gerti, die in 1999 door Koningin Beatrix werd geridderd in de Orde van de Nederlandse Leeuw: Maar onze inspiratie is wel dezelfde, namelijk de klassieke oudheid en dan vooral de Italiaanse stad Venetië. Daar verblijven we dan ook heel veel. Ze schudt haar hoofd: Nee, ik heb er geen huis. Wel in de regio Toscane, maar een huis in Venetië zou alleen maar een zorgenkind zijn. Maar we vinden het heerlijk om er te verblijven. Sinds een jaar of tien komen we er dan ook frequent. Ik zit er wel eens op straat te tekenen, met drommen mensen die over mijn rug zitten mee te kijken. Het is een uitdaging om dan rustig door te werken!

Gerti: Samenvattend kun je zeggen dat wij twee mensen zijn die op een hele moderne manier samenzijn. In een ultieme vorm van vrijheid. We bellen wel elke dag. Alleen al uit bezorgdheid of de ander nog goed gaat in haar creatieve proces. Ze schatert: Fong Leng roept altijd Positief, positief, positief! Want ik mag dan wel op een stoere beeldhouwer lijken, Fong Leng is in spannende situaties de Chinese keizerin die koelbloedig het stuur overneemt. Ze vervolgt: En ik ben extravert en provoachtig. Fong Leng heeft mij geleerd met stokjes te eten. Om na te denken over een rijstkorrel. Fong Leng rilt: Zon grote, ijzeren vork in je mond is toch verschrikkelijk

Gerti, die haar precieze leeftijd niet wil prijsgeven: Ik heb een heel raar geloof. Ik ben er namelijk van overtuigd dat je je door je energie met een ander te delen, jezelf kunt blijven verjongen en vernieuwen. En daar gaan we nog steeds voor. Tussen Fong Leng en mij bestaat er nog altijd een enorme wisselwerking. Ze geeft een voorbeeld: Hier in Amsterdam hebben we een favoriet restaurant. Daar kom ik dan op de fiets naar toe, en Fong Leng lopend. De hele avond smeden we er plannen en zijn de laatsten die weggaan. We zijn liever daar dan thuis, net als de mensen in New York. Het is een stoere manier van leven. We hebben alletwee arme en moeilijke tijden gekend waarin we veel alleen hebben moeten oplossen. Het is onze bedoeling ons met positieve dingen bezig te houden. We gaan vooral voor de schoonheid. Zoals in onze, eerste gezamenlijke tentoonstelling; kleurrijk werk plus bronzen torsos. Fong Leng: Ik vind het fijn dat Gerti meedoet aan de tentoonstelling. Ik ben van oorsprong fotografe en leg alles vast wat Gerti maakt. Ik vind haar werk prachtig.

Gerti met een plagende blik op hun bevriende galeriehoudster Doret Huibers, die het idee van de gezamenlijke expositie had: Al hebben we ons werk zelden op tijd klaar... Toegegeven, wíj zijn het ergst. Wij zijn moeilijke mensen, femmes fatales haha. We vertonen divagedrag, maar zijn ook het leukst. Toch Op een geruststellende toon: Voor de tentoonstelling heb ik bijna alles af hoor, al moet er nog veel worden afgewerkt. Ik heb nog één dag nodig schat ze optimistisch. Fong Leng slaakt een diepe zucht: Nou, ik moet nog heel veel doen hoor. Dus als jullie het niet erg vinden, ga ik weer naar mijn atelier.

, comments_amount=7, subsection=, link=http://www.telegraaf.net/prive/3073456/_Fong_Leng_leuk_lesbisch___.html, date_lastmodified=1200837081, sectionpath=, section=prive, id=3073456, author=redactie, title=Fong Leng leuk lesbisch!, comments_allowed=0, images=[{id=150642, url=http://www.telesport.nl/multimedia/archive/00150/fongleng_jpg_150642a.jpg