Blog: Ervaringsblog

Welkom op mijn ervaringsblog. Het schrijven van deze blog voor de Telegraaf is mijn manier om een bijzondere hoek van de samenleving van achter de schermen te laten zien. Om te streven naar een beter begrip van bewuste gamers die een stapje verder gaan - niet naar de zelfverwaarlozing maar naar de eSports industrie.

Daarnaast geeft het mij de mogelijkheid mijn Nederlands te oefenen. Tsja. Alle voordelen zijn meegenomen.

Sinds ik voor Telegraaf/Digitaal/Games schrijf, heb ik eigenlijk niet genoeg uitleg gegeven over mijn blog en mijzelf. Dus bij deze.

4 jaar oud

Ik studeer niet, en ben het misschien wel helemaal niet van plan om nog te gaan doen. Mijn T(tweetalig) VWO heb ik afgerond op het normale ritme, op mijn 18e. Vanaf dat ik 4 jaar oud was, speelde ik al op de Atari, de Amiga, de Commodore, de 386, enzovoorts. Ik dacht altijd dat ik elk spel dat bestond wel eens had gespeeld, maar dat was jeugdige naïviteit. Dat ik veel plezier haalde uit computer games spelen, was wel waar.

Allerlei games

Samen met vrienden of mijn broers in multiplayer, of heerlijk single player spelen. Fantasy Empires, Civilization, Age of Empires, Settlers, Command & Conquer, CounterStrike, Dark Legions, Lords of the Realm, Heroes of Might & Magic, Magic & Mayhem, Day of the Tentacle, Silkworm, Boulderdash, Daggerfall, Morrowind, Oblivion, Warcraft II, Starcraft, Diablo I, Diablo II, Chron X.

Het is eigenlijk een compleet willekeurig lijstje van games die geen eer doet aan de waslijst van games die ik gespeeld heb. Natuurlijk speelde ik ook als elk ander kind buiten; met flippo’s, voetballen, basketballen, kattenkwaad uithalen, heitje voor een karweitje. Ik heb jarenlang op pianoles gezeten, ik ben in bars en clubs geweest en zelfs naar Awakening.

Maar wanneer er niets in de planning stond, kon je mij vinden achter de PC.

Toen ik 16 was, speelde ik al Warcraft III, een spel als elk ander. Net nieuw, had het mooie graphics en vermakelijke geluidjes en muziek. Een singleplayer-campagne en natuurlijk de multiplayer. Ik zat in de clan eSo.nl], die voornamelijk bestond uit Nederlanders. Wij speelden al samen in de tijd van Starcraft. Mijn leven stond op het punt ingrijpend te veranderen, toen ik een aanbieding kreeg van de Britse “Multi Gaming Clan” Four-Kings.

Schooltijd voorbij

18 jaar oud, en mijn schooltijd was voorbij. Eerst nog even het vieren – met tequila’s in een drukke bar in IJsselstein. Mijn klasgenoten zou ik nauwelijks meer zien, want wij hadden voor verschillende wegen gekozen. De meesten gingen studeren in de ene of de andere stad. De helft zou op kamers gaan, soms aan de andere kant van het land – Limburg, Groningen, Amsterdam, Rotterdam.

Enkelen gingen voor een half jaar naar Australië om zich te ontplooien alvorens terug te komen en te gaan studeren. Ik had, in overleg met mijn ouders, besloten om mijzelf één jaar te geven voor het gamen, voordat ik een studie zou vinden die mij paste. Niet zomaar gamen, want dat zou tijdverspilling zijn, hoe leuk het ook kan zijn. Ik wilde trainen, trainen om toernooien te winnen. Om eSports te beoefenen.

Tweet

 Mail

 Print