Blog: Crazy Las Vegas

Ik heb zo de droom om alle zeven wereldwonderen te zien in mijn leven. Welke wonderen maakt me niet zo uit. De natuurlijke, oude of nieuwe. Vorig jaar heb ik de kans gehad om de Chinese Muur te beklimmen. Het was een ontzagwekkend concept, dat zoiets enorms gebouwd kan zijn door slechts ‘wij mensen’. Ook moet je er niet aan denken hoeveel levens er zijn omgekomen tijdens de bouw. Erg mooi om te zien, maar ik had graag een rustiger tijdstip of locatie gehad. Het was namelijk nationale vakantiedag en dat zorgde voor een zee van lichamen bovenop de Muur waar niet doorheen viel te komen.

Wanneer het aangekondigd werd dat ik een toernooi in San Jose, Californië zou hebben, startte ik naast de gebruikelijke voorbereidingen ook de planning voor een minivakantietje. In een uurtje vliegen konden wij Las Vegas, Nevada bezoeken. De enige echte Sin City waar niets te gek is. Ik had daarbij drie doelen. Het uitproberen van de honderden casino’s; je kunt je hotelkamer niet in of je moet door een groot en prachtig casino. Ten tweede wilde ik de ATV (All Terrain Vehicle) besturen voor een bezichtigingstoer. En als laatste moest en zou ik de Grand Canyon eens in het echt zien.

Mijn tweede bezoek aan Las Vegas, maar de eerste keer was voor een toernooi en ik had geen tijd om te relaxen.

Op de eerste hele dag dat wij in Las Vegas waren, gingen we naar de “Valley of Fire”, een echt woestijngebied met duinen en eenzijdige vegetatie. Lekker crossen op onze ATV’s in 43° Celsius. Het was een thrill. Een moeder ging over de kop op de S-baan, en had misschien haar schouder gebroken. Gevaarlijk!

Ik ben altijd dol geweest op rotsen, rotsen beklimmen, rotsen bekijken, praten met rotsen… ehm, in ieder geval, de Grand Canyon is de koning der rotsen en ik zou hem graag willen ontmoeten. Dus hadden wij een plekje in een de Pink Jeep Tour gehuurd op dag 2. ’s Ochtends vroeg om half acht werden we opgehaald door een inderdaad erg roze voertuig.

De gids vertelde trots dat dit type voertuig uniek is. Deze “Tourtrekker” is custom-made voor Pink Jeep Tours. Comfortabel, de Tourtrekker geeft zitplaats aan 10 passagiers en heeft standaard een luidspreker voor de tour.

Tijdens de ongeveer 4 uur lang durende heenreis werd ik bijgeschoold in alles over de geschiedenis van zo’n beetje alles waar we langsreden. Het was erg interessant om te leren hoe het officiële dodental van de Hooverdam artificieel laaggehouden is (mensen die acuut stierven ter plekke werden inderdaad opgeteld en opgeschreven. Maar bij mensen die door indirecte gevolgen kwamen te overleden, zoals ziektes, verwondingen en zonnesteken en eerst naar het ziekenhuis gebracht werden, werd slechts “longontsteking” als doodsoorzaak opgeschreven).

De Hooverdam was in de tijd dat hij gebouwd was de grootste elektrische energieverwekker. De vijfjarige bouw ervan eindigde in 1936. Hij vangt water van de Colorado River op in de Black Canyon.

Eenmaal aangekomen werden wij eerst naar de inmiddels bekende “Skywalk” gebracht. De gids gaf ons zelf de keuze of je de extra $32 wilde ophoesten (+$16,25 per foto, eigen fototoestel mag niet mee), maar toen mijn vriendin en ik als enige achterbleven gaf hij toe dat het wel een beetje geldverspilling is. Zie foto: de meerwaarde lijkt minimaal.

Of ik nou van daar of van hier naar beneden kijk, lijkt me weinig verschil. Het was gewoon ontzettend indrukwekkend.

Na het korte bezoek aan de Skywalk, gingen wij door en kregen we een uurtje (had een week van mij mogen zijn) om rond te banjeren langs de Grand Canyon. Gelukkig waren er wat wolken, want de gids zei dat een beetje bewolking alles nóg mooier maakt door het contrast dat dit creëert.

I was here!

Anybody there??

Het gedeelte van de Grand Canyon dat ik bezocht heb, was de West Rim. Dat is in het beheer van de Hualapai stam. De toerorganisaties en Amerikanen werken samen met de Native Americans (indianen) om het natuurgebied in een goeie staat te houden. Het devies is: laat niets achter, neem niets mee.

Een stukje wijsheid van het opperhoofd.

Na 4 dagen in Las Vegas moesten wij al weer naar huis omdat mijn volgende toernooi twee dagen later in Spanje zou plaatsvinden. Na zoveel mogelijk casinobezoekjes en all-you-can-eat’s te proppen in onze vrije tijd, een topless show gezien te hebben en onze uitstapjes naar de Grand Canyon en Valley of Fire, zeiden wij de Sin City (voorlopig) vaarwel.

Tweet

 Mail

 Print