Blog: World eSports Masters: dag 1

De speelvolgorde was als volgt: als eerste zou ik tegen Sky spelen, daarna tegen WhO en als laatste Moon. Sky zag ik als mijn grootste tegenstander en ik zou hem als eerst ontmoeten, dus voor hem had ik het hardst geoefend. Die avond zocht ik een goeie Chinese Human speler om mij mee voor te bereiden. Rond middernacht werden we naar huis gebracht en de volgende morgen begon het ritueel dat zich de komende dagen zou herhalen.

10 uur: opstaan, douchen, eten, replays kijken, paar potjes spelen om opgewarmd te raken in zowel lichaam als geest
12 uur: met de taxi of bus naar het evenement
2 uur: mijn wedstrijd spelen
3 uur: de andere wedstrijden kijken
4 uur: naar een restaurant om te eten
5 t/m middernacht: trainen voor de volgende dag

Een zekere Fransman klaagde dat teamgenoten pas op de laatste speeldag tegen elkaar uit zouden komen. Dat hoort eigenlijk niet te gebeuren omdat het mogelijk is dat er dan valsgespeeld wordt. De één kan de ander dan een ‘gratis win’ geven zodat beide spelers zich kunnen kwalificeren, mocht het zo uitkomen met de score. Om dat te voorkomen horen teammates eigenlijk als eerst tegen elkaar te spelen. Dankzij zijn geklaag moest ik dus de eerste dag ineens tegen Moon spelen. Ik was gelukkig ook op hem voorbereid en ik had vele pagina’s notities gemaakt over zijn speelstijl.

Die dag kreeg ik ook te maken met het verschil tussen enerzijds het spelen in Europa of gewoon thuis, en anderzijds in China. De fans zijn zo fanatiek daar, dat het je aardig nerveus kan maken. Elke mooie move wordt geapplaudisseerd – ook die van de tegenstander. Dan moet je cool blijven.

Ik maakte een paar fouten en verloor de wedstrijd. Ik heb dan altijd zo’n gevoel dat ik het direct nog een keer zou willen proberen maar dan beter… die kans krijg je helaas niet bij een Best of 1 (1 map).

Na de wedstrijd werden we naar de persconferentiekamer gehaast. Onderweg werden we overrompeld door studenten van de universiteitcampus waar het toernooi werd gehouden. Er zijn zo veel WC3-spelers en fans daar in Hangzhou. Na het interview in de perskamer had zich een groot aantal mensen opgehoopt buiten de deuren die “Grubby!”, “Moon!” riepen. Het was zelfs zo erg dat we niet eens naar buiten konden zonder de beveiligingsmensen. We wilden nog stuk voor stuk de handtekeningen uitdelen, maar het gedram van hen maakte dat nagenoeg onmogelijk. En de security was nergens te bekennen…

Daarop probeerde ik het volgende…

Haha :D

Morgen naar huis J Ik kijk nu al uit naar de lange vliegreis. Veel mensen hebben een hekel aan (lang) vliegen, maar ik vind het altijd wel leuk. Het geeft me een kans om tot mezelf te komen, te slapen of een goed boek te lezen. En daarna, twee dagen later de World Cyber Games (wereldkampioenschap!!). Volgende blog het vervolg van dit toernooi.

Foto’s

Foto genomen tijdens de persconferentie.

Op de stage, tijdens mijn match tegen Moon

Het Japanse restaurant. Ik hield het bij noodles, rijst, dumplings, saté. Een Duitse journalist was gevraagd mee te komen met een Chinese groep zakenmannen. Die hebben hem verwend met een gerecht van: levende garnalen.

Oefenen in het cybercafé.

Foto van mijn wedstrijd tegen WhO.

Foto na de interviews