Review: DJ Hero (Xbox 360/PS3/Wii)

AMSTERDAM -  Muziekgames zijn ontegenzeggelijk hip. Guitar Hero en Rock Band vechten het nu al enkele jaren uit met elkaar om de titel van 'beste rockgame.' Ondertussen gebeurde er echter niks op het vlak van andere muziekgenres. Uitgever Activision zag dit gat in de markt en sprong erin met DJ Hero. Een frisse nieuwe start of een voortzetting van wat we al kennen?

Het spelprincipe van DJ Hero is in elk geval relatief bekend: op het scherm komen symbolen op de speler af die bepaalde acties met de bijgeleverde controller uitgevoerd moeten worden. Dit gaat van een knop van een bepaalde kleur indrukken tot scratchen en het verschuiven van de crossfader.

Robuust

Dat vereist wellicht enige uitleg over hoe de controller werkt. Het meest opvallende aspect van het apparaat is de 'LP.' Op deze nepplaat zijn drie gekleurde knoppen te vinden (groen, rood en blauw). Omdat we het hier over een DJ-game hebben draait het spel om het mixen van twee nummers die op de controller respectievelijk met de groene en blauwe knoppen aangestuurd worden. De rode knop wordt gebruikt voor extra effecten die bovenop de twee nummers geplaatst worden. Ondertussen dien je tussen de twee tracks te switchen met de crossfader, een kleine schakelaar links van de LP die naar links of naar rechts geschoven kan worden.

Dat zijn de meest cruciale elementen op de controller. Daarnaast is er nog een effectenknop waaraan op bepaald momenten gedraaid kan worden om een puntenverdubbelaar in te schakelen en is er een knop voor 'euphoria.' Dit is de DJ Hero-versie van Star Power. Als bepaalde secties van een mix perfect gespeeld worden, verdient de speler euphoria, dat ook gebruikt kan worden om een puntenverdubbelaar in te schakelen.

De controller voelt lekker zwaar en robuust aan. Vooral de LP ligt heerlijk onder de hand en draait met precies genoeg frictie. Dit zorgt voor uitstekende controle, wat natuurlijk van belang is bij een ritmegame als DJ Hero.

Top-DJ

Zoals gezegd is de basis van het spel gelijk aan bestaande muziekgames. Er zijn op het scherm drie banen te zien: een groene, rode en blauwe die dus overeenkomen met de knoppen op de controller. Deze banen verschuiven soms naar links of rechts, wat het signaal is voor de speler om de crossfader die betreffende kant op te verschuiven, waarna enkel die ene track te horen is. Ondertussen verschijnen er ook contant symbolen die aangeven dat er een knop ingedrukt moet worden of dat er gescratched moet worden. Hierbij dient de speler de corresponderende knop te in drukken en de plaat te bewegen. Op de lagere moeilijkheidsgraden maakt het nog niet uit welke kant op bewogen wordt, maar vanaf 'hard' wordt expliciet aangegeven of er naar voren of naar achtere gescratched moet worden.

Dit hele verhaal klinkt verschrikkelijk complex (kijk hier voor een video die het geheel wat duidelijker maakt), maar uiteindelijk valt het enorm mee. De tutorials zijn uitstekend verzorgd - en ingesproken door niemand minder dan DJ-held Grand Master Flash - en laten de speler binnen een half uurtje nep-DJ'en als een nep-professional. Het is echter onmogelijk om dit in tekst uit te leggen, aangezien deze game echt zo'n spelprincipe heeft dat gewoon uitgeprobeerd moet worden. Als je eenmaal snapt hoe het werkt, is het pas mogelijk om in te zien hoe de game echt leuk kan zijn.

Nu we de techniek besproken hebben, blijft natuurlijk de vraag over of DJ Hero ook wel leuk is om te spelen. Gelukkig kunnen we daar positief op antwoorden. Waar Guitar Hero zo succesvol werd omdat het de speler de illusie gaf echt een gitaarheld te zijn, krijg je bij DJ Hero binnen de kortste keren het gevoel een top-DJ in 's werelds grootste clubs te zijn.

Bizar

Een groot gedeelte van het plezier komt ook door de uitstekende mixes. Er zitten wat traditionele dance- en electro-nummers tussen, maar vaak zijn het ook bizarre samensmeltingen van tracks die normaal gesproken niets met elkaar te maken hebben, zoals bijvoorbeeld Motörhead's Ace of Spades gemixed met Groundhog van de Groningse DJ-groep Noisia. Een groot aantal bekende DJ's en acts hebben speciaal voor DJ Hero wat nummers gemixed, zoals DJ Shadow, DJ Z-Trip, The Scratch Perverts en Daft Punk. Sommige mixes hebben ook een gitaargedeelte waarbij een tweede speler een Guitar Hero-gitaar mee kan spelen. Er zit eigenlijk wel iets voor iedereen bij, van rock tot pop tot house tot hip-hop: het zit erin. In totaal is voorzien in 93 mixes, waarbij sommige nummers overigens wel een paar keer voorkomen. De vierde keer dat Rihanna's Disturbia langskomt, kan een beetje irriteren, maar gelukkig is dat slechts een klein probleempje dat nooit echt in de weg zit.

Een ander groot pluspunt is dat het onmogelijk is om uit een nummer geschopt te worden. Speelde je bij Guitar Hero te slecht, dan kwam er groot 'You Fail!' in beeld te staan en mocht je overnieuw beginnen. Deze frustratie is dus compleet afwezig, wat de speler veel meer stimuleert om hogere moeilijkheidsgraden uit te proberen omdat er zo weinig risico aan kleeft.

Uiteraard zijn er ook multiplayer-modi, zoals de eerdergenoemde gitaarmodus. Daarnaast kan het online tegen anderen gespeeld worden, al voelt dit een beetje suf aan omdat er in feite geen enkele interactie tussen de twee spelers is. Het gaat er slechts om wie het meest foutloos de mix kan spelen en de meeste punten hiermee verdient. Daar zit zeker nog wel wat meer in voor het onvermijdelijke vervolg.

Frisse wind

DJ Hero voelt als een frisse wind in een genre dat dit eerlijk gezegd best kon gebruiken. De nieuwe speelstijl, een robuuste controller en tig muziekgenres die nu zijn aangeboord, zorgen ervoor dat ook mensen die niks met rockmuziek hebben een game hebben om zich in uit leven. Overigens is er voor iedereen wel wat om van te houden in DJ Hero, want de solide gameplay is voor alle spelers tof om te ervaren. Het is alsof de eerste Guitar Hero net is uitgekomen!

Tweet

 Mail

 Print