Review: Assassin’s Creed 2 (Xbox 360/PS3/pc)

AMSTERDAM -  Mensen vermoorden is niet bepaald een nieuw gegeven in games, maar weinig games maakten er zo’n spektakel van als de eerste Assassin’s Creed. Liefhebbers kunnen nu in hun handjes knijpen van plezier, want het tweede deel is in bijna alle opzichten beter.

Het verhaal draait net als in het eerste deel om twee personen. Desmond is degene die ook in AC1 een hoofdrol speelde. Deze jongeman is de laatste in een lange lijn van sluipmoordenaars. Het zijn deze voorouders waar de games uiteindelijk om draaien. Ditmaal is Ezio, de zoon van een Italiaanse edelman ten tijd van de renaissance, onderwerp van het verhaal.

Kunst van het moorden

Ezio is een verwend kereltje met teveel vrije tijd, maar daar komt gauw verandering in. De beste jongen leert al gauw dat zijn familie onderdeel is van een sluipmoordenaarsekte en snel daarna wordt hij bijna gedwongen om ook deel te nemen aan deze duistere activiteit.

Gedurende de game leert hij dan ook de kunst van het moorden. Hiertoe krijgt hij de beschikking over grote aantallen wapens en moordmethodes. Vooral de twee verborgen messen die uit zijn handen kunnen schuiven, zullen veel gebruikt worden.

Ezio zelf is nogal een lenige jongen die geen problemen heeft met het beklimmen van gebouwen en... Nou ja, eigenlijk is er weinig dat die jongen niet op kan klauteren. Natuurlijk moet hij dan wel wat hebben om in rond te klimmen, maar gelukkig is er voorzien in diverse steden zoals Florence en Venetië, die schitterend worden weergegeven.

Variatie

Deze levende spelwereld is dan ook één van de meest briljante aspecten van de game. Alle steden (en ook de gebieden er tussen in) voelen aan alsof ze zo uit het echte leven van die tijd gegrepen zijn. Vooral de variatie is goed voelbaar. Zo heb je in Venetië bijvoorbeeld meer mogelijkheden om vanuit het water vijanden te verrassen.

Gelukkig hebben de makers meteen ook één van de grootste problemen van het origineel aangepakt. Er is nu eindelijk wat te doen in de gamewereld! In AC1 had de speler maar weinig keuze wat betreft de verschillende missies, maar in Italië zitten spelkarakters blijkbaar om wat meer hulp verlegen. Er zijn races, moordopdrachten, koeriersmissies, vechtverzoeken... Er is bijna altijd wel wat te doen in de wereld van AC2.

Met deze extra opdrachten is geld te verdienen, dat weer besteed kan worden aan nieuwe wapens, kleding of andere zaken die Ezio het moorden makkelijker maakt. Het kan echter ook gestoken worden in de villa waar de jongeman in het begin van het spel wordt opgenomen. Hoewel het een ‘villa’ heet, is het meer een klein dorpje. Hoe meer geld Ezio hierin steekt, hoe beter het dorp wordt opgeknapt en hoe meer korting hij krijgt bij de aanwezige winkels.

Krukkig

Assassin’s Creed II maakt gebruik van dezelfde grafische motor als het eerste deel, en helaas moet geconstateerd worden dat deze een beetje verouderd begint te aan te voelen. Het is duidelijk dat de meeste moeite in de spelwereld is gestopt, want de spelkarakters zien er allemaal een beetje raar uit. De soms krukkige gezichtsanimaties zorgen ervoor dat de geloofwaardigheid van de situatie aangetast wordt.

Veel wordt echter goed gemaakt met het stemwerk. Bijna alle hoofdpersonen klinken alsof ze door professionele acteurs van een stem zijn voorzien, wat hen stuk voor een stuk een eigen karakter geeft. Er wordt veel Italiaans in de dialogen gebruikt, wat veel toevoegt aan de sfeer in de game.

Must-have

Assassin’s Creed II is in bijna alle opzichten het spel geworden dat het eerste deel had moeten zijn. De spelwereld is nog steeds adembenemend, er is veel meer variatie in de missies dan voorheen en het verhaal is boeiend van begin tot eind.

Een schitterende open spelwereld in een interessant tijdperk met boeiende karakters en enerverende gameplay maken van deze game een must-have dit najaar.

Tweet

 Mail

 Print