Review: Dark Void (PlayStation 3/Xbox 360)

AMSTERDAM -  Het is inmiddels 2010 en nog steeds gaan mensen in een trein of auto naar hun werk of school. Waar zijn de raketrugzakken die de mensheid in de jaren ’60 beloofd zijn? Dark Void vervult deze belofte toch een beetje.

William Grey heeft een probleem. De beste man is neergestort in de Bermuda Driehoek en zoals iedereen weet, wemelt het daar van de aliens en ander mysterieus tuig. Samen met andere mensen daar moet hij nu een weg naar huis terugvinden.

Dikke vette raket

Gelukkig is in het verleden ook de Russische wetenschappet Nikola Tesla in de driehoek terechtgekomen en deze slimme jongen wist de technologie van de aliens aan te passen zodat mensen het kunnen gebruiken. Wat houdt dat in de praktijk in? Dat William een dikke vette raket op zijn rug geduwd krijgt waardoor hij kan vliegen.

Wat voor soort spel levert dat op? Denk aan games als Gears of War maar dan met vliegstukken als in Crimson Skies. Je rent van hot naar her om verschillende missiedoelen te vervullen, waarna je als een speer de lucht in schiet om daar dogfights met boze aliens te voeren.

De schietsecties hebben een aardige gimmick waarbij William verticaal dekking neemt. Dat wil in feite zeggen dat hij van platformen kan hangen waardoor het hele knallen van boven naar beneden plaatsvindt. Is dat erg vernieuwend? Mwah. Maar het is wel een geinig idee dat aardig is uitgevoerd. Het voegt alleen niet zoveel toe.

Charme

De hele charme van Dark Void ligt in de interactie tussen de karakters. William heeft duidelijk veel Uncharted gespeeld, want hij lijkt nogal op diens hoofdpersoon Nathan Drake. Het helpt niet dat hij door dezelfde acteur van een stem voorzien wordt, maar soit. Het levert in elk geval een leuk karakter op waarmee spelers zich kunnen identificeren.

Het is alleen jammer dat de game op technisch vlak niet echt af was. Vooral tijdens het vliegen stottert het spel nogal, in elk geval in de spelcomputerversies. Op de pc kan het helpen als de speler een krachtig systeem heeft, maar er zijn hoe dan ook geen smoesjes te verzinnen hiervoor.

Onverschillig

Bovenstaande komt wellicht wat onverschillig over. Afgezien van de technische problemen is er echter weinig mis met Dark Void, maar het is gewoon niet echt een spectaculaire game die je per se moet spelen. Het is een aardige afleiding om een saai weekend wat op te fleuren.

 Mail  Print

Plaats op: