Review: Battlefield: Bad Company 2 (Xbox 360)

AMSTERDAM -  Met het eerste Bad Company probeerde ontwikkelaar DICE van de Battlefield-formule eens een game te maken die een speler ook zijn eentje fatsoenlijk kan spelen. Dat is destijds zo goed gelukt, dat ze met deel twee vrolijk op hetzelfde pad zijn verder gegaan.

De speler kruipt wederom in de huid van soldaat Marlowe, onderdeel van het kleurrijke zooitje dat Bad Company heet. De heren worden door het leger ingeschakeld om een supergeheim wapen van een Russische generaal in te pikken om zo de vrijheid van het Westen garant te stellen. Genoeg te doen, dus.

Op reis

En dus gaan de heren op reis, vooral naar Zuid-Amerika naar het blijkt. De game zelf speelt als een relatief traditionele first person shooter, waarbij je al knallend de levels doorwerkt. Bad Company 2 heeft echter een bijzonder leuke gimmick: zie je een gebouw, dan kan deze kapot. Dit concept zat al in het eerste deel, maar is hier nog iets verbeterd. Het zorgt ervoor dat het spel zelf wezenlijk anders is dan andere shooters. Zit je net lekker achter een muurtje dekking te zoeken, is het muurtje ineens weg. Het zorgt ervoor dat je constant op zoek bent naar iets om achter te schuilen.

Daarnaast zit het spel vol met intense momenten die zo uit een Modern Warfare-game gegrepen zouden kunnen zijn. Van achtervolgingen in buggies tot het parachuteren in vijandig gebied: de singleplayer is een aaneenschakeling van spannende momenten. Ook zijn er de nodige missies waarbij de speler één of meerdere voertuigen plaatsneemt.

Omleggen

Daarbij is er ook nog de multiplayer, die flink anders aanvoelt. Er zijn vier verschillende spelmodi, maar het is in elke modus aan te raden een beetje rustiger aan te doen want je ligt zo onder de groene zoden. De modi zijn: Rush, Squad Rush, Conquest en Squad Deathmatch. In Rush en Squad Rush is het de bedoeling om bepaalde punten in een level te verdedigen of te veroveren. In Conquest draait het om het zo lang mogelijk vasthouden van bepaalde posities, terwijl Squad Deathmatch helemaal draait om het elkaar omleggen. Ondertussen verdienen spelers ervaringspunten, die weer gebruikt kunnen worden om je spelkarakter beter te maken.

De aankleding van Bad Company 2 is bij vlagen schitterend en andere keren compleet pet. De engine schittert als er iets kapot gaat, maar als je even stil staat lijkt het allemaal een beetje ouderwets. Vooral de textures, oftewel de illustraties waarmee de 3D-modellen zijn bekleed, zijn soms erg blokkerig. Gelukkig sodemietert er constant wat in elkaar, waardoor je als speler maar weinig van deze tekortkomingen merkt.

Een dikke pluim verdienen de makers voor de ontwikkeling van de karakters van de Bad Company-leden. De mannen in deze compagnie zijn stuk voor stuk hilarisch om naar te luisteren en zijn de eigenlijke reden waarom je door blijft spelen tijdens de singleplayer-modus.

Dooschuiven

Bad Company 2 doet op bijna alle vlakken alles goed. De singleplayer is intens en zit propvol met spannende actie terwijl de multiplayer verslavend is en veel herspeelbaarheid biedt. Iedereen die al een beetje op Modern Warfare 2 is uitgekeken, kan zo doorschuiven naar Bad Company 2!

Tweet

 Mail

 Print