Review: Silent Hill: Shattered Memories (Wii)

AMSTERDAM -  De Nintendo Wii wordt vaak gezien als een familievriendelijke console. Met de speciale Wii-afstandsbediening kan iedereen moeiteloos deelnemen aan een potje tennis of golf. Dat er ook heel wat anders met de controller gedaan kan worden, blijkt uit de nieuwe horrorgame: Silent Hill: Shattered Memories.

Silent Hill: Shattered Memories is een nieuwe versie van de allereerste Silent Hill-game uit 1999. Volgens ontwikkelstudio Climax hebben we hier niet te maken hebben met een gemakzuchtige remake van het origineel. Hoewel beide games hetzelfde uitgangspunt hebben (hoofdpersoon Harry Mason die een ongeluk krijgt en zijn dochtertje Cheryl uit het oog verliest) geeft Silent Hill: Shattered Memories een behoorlijke draai aan het verhaal.

Beperkte hulpmiddelen

De game komt goed tot zijn recht op de Wii dankzij de unieke besturingsmogelijkheden van dit platform. Mason heeft in Silent Hill: Shattered Memories alleen een zaklamp en mobiele telefoon tot zijn beschikking. De zaklamp is eigenlijk de Wii-afstandsbediening. Daarmee bepaal je ook waar je kijkt.

Met een druk op de knop tover je de mobiele telefoon te voorschijn. Net als menig smartphone tegenwoordig, is deze voorzien van allerlei hulpmiddelen. Er zit een kaart van de stad op, zodat je altijd kunt zien waar je naartoe moet. Verder kun je bellen, berichten lezen, voice mails afluisteren en foto’s maken.

Ren voor je leven!

Silent Hill: Shattered Memories bestaat eigenlijk uit drie elementen. Je hebt het gedeelte waarin Mason de stad doorzoekt naar aanwijzingen en te maken krijgt met echo’s van herinneringen van andere bewoners. Hoewel soms wat spookachtige gebeurtenissen plaatsvinden, hoef je niet bang te zijn dat je aangevallen wordt.

Daar hoef je je pas zorgen over te maken als de omgeving plotseling bevriest. Dan komen de monsters te voorschijn. De game wordt van begin tot eind gespeeld zonder maar één schot te lossen. Mason is namelijk geen nieuwe Rambo, maar een simpele kerel. Zelfs met een geweer zou hij een gevecht niet overleven. Daarom heeft hij maar één keus: heel hard wegrennen.

Terwijl hij de monsters van zich af probeert te houden, moet Mason de uitgang van het ijslabyrint vinden. Dat is nog geen makkelijke klus, want je krijgt geen aanwijzingen tijdens het rennen. Omdat je zo opgejaagd wordt, is er eigenlijk ook geen tijd om rustig de kaart op de telefoon te bekijken. Een soort van indicator op het scherm, was wel fijn geweest. Nu heb je als speler vaak het idee steeds hetzelfde rondje te lopen.

Tijdens het spelen wordt je vaak uit de game gehaald en zit je op de bank bij de psycholoog. Hij stelt gedurende de game steeds vragen. De antwoorden die je geeft, worden verwerkt in de game. Niet alleen wordt de game aangepast aan jouw angsten, ook de personages die je tegen zult komen in Silent Hill zullen anders zijn en zelfs het einde kan verschillen. De game wordt eigenlijk aan jou aangepast, waardoor de speelervaring bijna uniek is.

Verassend spannend

Voor wie graag de stuipen op het lijf wordt gejaagd is Silent Hill: Shattered Memories absoluut een aanrader. De game is wat kort en in zes tot zeven uur uit te spelen, maar je zit wel continu op het puntje van je stoel. Het feit dat jijzelf bepaalt hoe eng de game is en dat er op je wordt gejaagd door monsters, zonder de mogelijkheid om een groot geweer te trekken, zorgt ervoor dat verveling één van je minste zorg is tijdens het spelen.

Tweet

 Mail

 Print