Review: Monster Hunter Tri (Wii)

AMSTERDAM -  Monster Hunter is een zeer grote serie in Japan. In het Westen bevindt de franchise zich in de niche. Ontwikkelaar Capcom koos ervoor het derde deel, toepasselijk Tri genaamd, uit te brengen op de Nintendo Wii. Zou hiermee een groter publiek bereikt kunnen worden?

Dat is de grote vraag. Nintendo zelf ziet het wel zitten met het beoogde succes van Monster Hunter. Het bedrijf heeft besloten de distributie in Europa in eigen handen te nemen. Dat doet het doorgaans niet zo snel met titels die niet uit eigen stal komen en dus kan hierdoor geconcludeerd worden dat Nintendo er veel vertrouwen in heeft. Is dat terecht?

Walking with Dinosaurs

Waar draait Monster Hunter nu eigenlijk om en waarom is de game in Japan zo populair? De titel van de game is tegelijkertijd niets- en alleszeggend. In Monster Hunter draait het om het jagen op monsters. In een prehistorisch aandoende wereld regeren dieren van gigantische omvang. Hoewel deze vele vormen en gedaanten hebben, lijken de meest tot de verbeelding sprekende op dinosaurussen. Direct na het opstarten van de game wordt je getrakteerd op een prachtig filmpje, die sterk doet denken aan Jurassic Park of Walking with Dinosaurs.

Monster Hunter heeft een verhaallijn, maar deze is minimalistisch. Jij komt als ‘hunter’ (jager) aan in het dorpje Moga Village aan de rand van de beschaving, midden in de woestenij. Het dorpje heeft even voor jouw aankomst een paar verschrikkelijke aardbevingen gekend en wordt heropgebouwd. De leider van het dorp vraagt jou mee te helpen met de opbouw en ondertussen jezelf te trainen in je jaagkwaliteiten. Gaandeweg breidt het dorp zich weer uit, komen er nieuwe faciliteiten bij (denk aan een boerderijtje waar je groenten kan kweken of een receptie van een jagersgilde, waar je opdrachten kunt aannemen) en bekwaam jij je als echte hunter. Verder dan dit gaat de verhaallijn niet. Niets over jouw achtergrond, familie, waarom je überhaupt naar het dorpje af reisde. Niets.

Jagen, verzamelen, jagen, verzamelen…

De game moet het voornamelijk hebben van de verslavingsfactor. In de basis draait het om het verslaan van monsters om hiermee grotere monsters te verslaan. In het dorp in opbouw neem je verschillende ‘quests’ (opdrachten) aan om geld mee te verdienen, nieuwe monsters af te maken en unieke voorwerpen te verzamelen. De wereld van Monster Hunter wordt bevolkt door honderden monsters. Elk verslagen monster kan vervolgens gevild worden om er voorwerpen uit te delven. Van rauw vlees tot bijzondere hoorns of zachte pelsjes. Deze voorwerpen kunnen weer gebruikt om je wapenuitrusting te verbeteren of gewoonweg te verkopen op de markt in het dorp.

Want om de grotere monsters te verslaan – en groter en gevaarlijker worden ze – heb je goede wapens en bescherming nodig. De dorpsoudste geeft je mee dat “het perfecte wapen niet bestaat”. En hij heeft gelijk. Ieder monster en elke situatie vraagt weer een andere aanpak. De keuze tussen verschillende wapens is groot, van zwaarden en hamers tot lansen en primitieve geweren (bowguns). Jezelf bekwamen met elk van deze wapenklasse vraagt uren aan toewijding.

Online nog altijd uniek op de Wii

Het speelmechanisme lijkt dan ook heel erg op een gemiddelde MMO. Grinden om ‘loot’ (buit) te verzamelen om hiermee uiteindelijk de ultieme wapenuitrusting samen te stellen, hetzij door aanschaf of door ‘forging’ (het samensmelten van verschillende wapens). Het is dan ook niet vreemd dat Monster Hunter Tri een online modus bevat, waarin je met vrienden samen de strijd aanbindt. Via (het los verkrijgbare) Wii Speak kun je zelfs met andere online spelers praten. Een optie die in online multiplayergames op andere systemen eigenlijk niet noemenswaardig is, maar voor Wii-games nog altijd uitzonderlijk is.

Capcom heeft de game aangepast voor de bewegingssensor in de Wii-Afstandsbediening. Iedereen zal zijn eigen voorkeur hebben, maar ondergetekende vond Monster Hunter het fijnst spelen met de Classic Controller, die je aan de onderkant van de Afstandsbediening bevestigt. Het is ook niet helemaal zonder reden dat de game verkrijgbaar is met de Classic Controller Pro. Maar zelfs in deze speelstand moet er zo nu en dan wel eens op het scherm gericht worden, zoals bij het toevoegen van nieuwe monsters aan de lijst in je bestiary. Het ergste gezwier en gezwabber blijft je echter gespaard.

Wel of geen commercieel succes?

Het is interessant om te volgen of deze op de fanatieke gamers gerichte Wii-titel aanslaat, of dat het (net als met de PlayStation Portable-versies) in de niche blijft zitten. Nintendo heeft er vertrouwen in en ondersteunt de release met een grootse reclamecampagne. Het is sowieso een beetje erop of eronder met hardcore games op de Nintendo Wii. Sommige spelontwikkelaars hebben nu al aangegeven geen hardcore games voor de console van Nintendo meer te ontwikkelen. Anderen zullen met argusogen de verkoopcijfers van deze specifieke game in de gaten houden.

Aan de game zelf ligt het zeker niet. Monster Hunter Tri biedt nieuwkomers een heerlijk opbouwende tutorial, die nergens betuttelend overkomt. Aan de andere kant worden ervaren rotten op hun wenken bediend met vele nieuwigheden – waaronder voor het eerst onderwatergevechten – om een aanschaf te rechtvaardigheden. Je zult merken dat wanneer je eenmaal je tanden in Monster Hunter Tri hebt gezet je er ongetwijfeld nog een heel lange tijd op zult kluiven…

Tweet

 Mail

 Print