Restaurants

Van nonnenklooster tot 'raw bar'

Het resultaat mag er wezen. Van het schemerige pijpenlarestaurant is weinig over. In plaats daarvan een licht interieur dat doet denken aan de melkbar uit Stanley Kubricks cultfilm A Clockwork Orange. Witte plastic tafels en twee helverlichte bars die dienen als een soort brug naar de achtergelegen loungeruimte. We zijn op een historische plek in Amsterdam: het nieuwe restaurant Bridges onder leiding van boegbeeld Aurélien Poirot.

Wijnclub

Feestwijn

Voor feestwijnen willen we doorgaans wat meer uittrekken dan de 2,80 die we gemiddeld het jaar door besteden aan een fles wijn. Maar het is nog steeds crisis, dus is een beetje matigheid wel zo gepast. Goed, we zouden het een beetje rustig houden. Dat moeten ook de supers hebben gedacht toen ze hun assortiment voor de feestdagen gingen samenstellen. • 5 reacties

Kookboeken & Tools

Het Fishes Kookboek

Bart van Olphen trekt ten strijde tegen de overbevissing in de wereld en bezweert alleen maar daar op aarde te vissen waar rekening wordt gehouden met de visstand. "Als we daar niet voor zorgen, is er voor de volgende generatie geen vis meer", waarschuwt hij. Voor zijn eerste boek, boordevol recepten met duurzame vis, heeft de halve wereld rondgereisd. Samen met de Engelsman Tom Kine, die de rechterhand van Jamie Oliver is.

ma 16 nov 2009, 16:06

Ierse mosselen

AMSTERDAM - Mooier dan dit kun je je het haast niet voorstellen. Knockranny House Hotel in Westport, County Mayo in Ierland. Ook nog nooit zo'n rare naam tegengekomen.

Toch, als je aanrijdt op dat landgoed, eenvoudig in bouwstijl maar waanzinnig groot, een huis met meer vleugels dan je kunt tellen - alleen al je kamer vinden is al een hele opgave, laat staan de uitgang - kon ik het niet nalaten te denken dat hier mensen hebben gewoond die het heel normaal vonden dat de plaatselijke bevolking van honger omkwam terwijl zij juist dat jaar geweldige winsten maakten omdat er zoveel meer groenten en vlees konden worden geëxporteerd.

Nee, ik heb het niet over onze supermarkten die op het hoogtepunt van de hongersnood in Ethiopië meer boontjes dan ook uit dat land importeerden, nee, ik heb het over die rampzalige hongersnood die Ierland in het midden van de negentiende eeuw trof.

Van een bevolking van acht miljoen gingen ze in tien jaar terug naar vier miljoen en zoveel zijn het er eigenlijk nog steeds, Ieren dan. De rest ging dood of zocht zijn heil elders. Gelukkig konden er heel veel Ieren in Amerika en Canada terecht. Daar bouwden ze een verlangend bestaan op, zongen ze liedjes van thuis en dat doen ze nu, bijna twee eeuwen later, nog steeds.

De Engelse bezetter genoot intussen en verdiende meer dan ooit. Het was toch alleen maar de aardappeloogst die was mislukt. Dat was sowieso vreten voor de armsten.

Ik ben hier om naar de Ierse mosselindustrie te kijken. Ja, die bestaat. Als die bij ons weer eens een ziekte hebben of vervuild zijn, dan halen we ze uit Ierland. Sterker nog, we halen er heel veel uit Ierland en spoelen die dan even in Zeeland af en hopla, opeens zijn het Zeeuwse mosselen.

Maar daar gaat het niet om. Er zijn maar heel weinig Ieren die mosselen eten. Want één ding hebben ze onthouden... altijd nog. Mosselen moesten ze eten om die hongersnood te overleven. Dus dat nooit meer.

Raar hé, en ik logeer in een prachthotel dat ooit het huis was van een machthebber die dat volkomen normaal vond. Zo blind handelen en láten handelen in voeding dat mensen wel hun waar verkochten en toch van de honger omkwamen. Ik zou bijna zeggen: zou het ministerie van Landbouw en Voedselkwaliteit ooit een hotel worden?

Mail

Eten & Genieten Nieuwsbrief

Plaats op:

SITEMAP

Lifestyle:
Vrouw
Horoscoop

Financieel:
DFT
OverGeld
WUZ:
Wat U Zegt

© 1996-2010 Uitgeversmaatschappij De Telegraaf B.V., Amsterdam. Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer