Achter gesloten deuren

Als jong rokertje voelde ik me het meeste thuis in Ierland. Het was alsof daar in ieder huis een hartstochtelijk roker naast zijn turfvuur zat. Meesterlijk was het vooral om te zien hoe ze zonder te kijken na de laatste hijs de rest van de peuk tussen duim en middelvinger recht in het open vuurtje mikten. Jaren heb ik staan oefenen om meestal met een beschaamde kop op te moeten staan om de peuk snel van het tapijt op te rapen.

Vorige week liep ik in Ierland een Newsstand in. Dat is een winkel met kranten, bergen en bergen snoepgoed en sigaretten. Ik wilde een pakje Majors. Een sigaret die alleen voor de Ieren wordt gemaakt. Geen sigaret te bekennen. Oké, hier verkopen ze dus geen sigaretten dacht ik. Alleen snoep. De bolronde Ierse jeugd, het land heeft meer last van de obesitas dan ieder ander land in Europa, schrokt echter de ene Cadburry-reep na de andere naar binnen. Net toen ik toch een beetje vertwijfeld naar buiten wilde om dan maar elders te gaan zoeken, siste de dame achter de toonbank: „cigarettes?”

Er ging een tot dan toe aan mijn gezichtsveld ontsnapte kast open. Ja, daar lagen ze, achter slot en grendel. „Nieuwe regeling”, liet ze weten. „Het is niet goed voor de kinderen dat ze pakjes sigaretten zien, zegt de regering. Anders krijgen ze maar slechte gewoontes.” Ze moest via een soort elektronisch kastje ook nog een aparte administratie voeren voor de sigaretten.

Nadat ik me door twee schoolklassen heen had geworsteld, geen gezonde boterham te bekennen, liep ik buiten heel toevallig tegen Wouter Klootwijk op. Hij is net klaar met een nieuwe reeks zeer onthullende programma’s over ons eten. Vreemd dat zelfs de herhalingen van Klootwijk aan Zee regelrechte kijkcijferhits zijn en er nog steeds niets gebeurt aan de wantoestanden in onze supermarkten. Ik vertelde hem van de sigaretten achter gesloten deuren. Een langzame vernietigende blik gleed over de uitgedijde Ierse jeugd een eindje verderop. „Ze moeten die repen verstoppen. En vlug ook”, mompelde hij. En opeens schoot me te binnen dat onze minister van Voedsel toch echt bij aantreden had beloofd om snoepgoed bij de kassa’s van de supermarkten weg te halen. En, mevrouw Verburg, komt er nog wat van?

Tweet

 Mail

 Print

 Eten & Genieten Nieuwsbrief