De zoon van mijn Juffrouw en mijn eigen zonen, van die pesttypes tussen de 10 en 15, begonnen te lachen wanneer de telefoon alleen al overging. De 06-telefoon bedoel ik. Het door de werkgever uitgereikte exemplaar moest volgens die puberkoppen snel in een museum worden bijgezet. En dan lieten ze zien dat zij niet alleen konden bellen met hun telefoon, maar ook muziek luisteren, films kijken, e-mail lezen en de weg vinden. Als ik ergens naartoe moest, riepen ze: „Hé, ouwe, waar ga je met die koelkast heen.” Of nog erger: „Vergeet je klomp niet!”
Dat ging de Juffrouw te ver en ze greep in. Op mijn verjaardag lag er een prachtige nieuwe telefoon. Na het overzetten van de nummers van mijn contacten bleek de helft verdwenen, maar echte vrienden bellen heus nog wel een keer en dan staan ze er zo weer in. Nu lig ik in bed al mijn mail te lezen. Met de telefoon in de hand luister ik in de trein muziek, lees er zelfs een e-boek op en ben zo blij als een kind.
Tot vandaag dan. Ga je mee, even op een ander spoor? Afgelopen zomer kwam er een boekje uit met verhalen en recepten uit het Groene Hart. De schrijfster hopte van boerderij naar boerderij, van vissers naar kaasmakers, naar andere mooie telers, geweldig! Allemaal lekker en ouderwets goed gemaakte producten. En ze deed er ook nog een fietskaart bij.
Daar kan ik toch zo kwaad om worden. Alsof ik tijd heb om eens even leuk een hele zaterdag door de polder te fietsen om een zak goeie aardappelen te scoren. Nee hoor, dat hardnekkig misverstand moet nu maar eens uit de wereld. Mensen die van lekker eten houden, rijden ook in auto’s. Ze hebben het ook druk en willen iets goeds net zo snel in huis hebben als de rest. Dus opperde ik dat Juffrouw beter een usb-stick bij nieuwe mobiel had kunnen doen, zodat wij al die adressen zo in onze wegvinder hadden kunnen laden. Efficiënt. Even de snelweg af, niet uren zoeken. Nee, als een streep naar de boerderij en even later een kilo boerenkaas achter in je auto. Zo moet dat.
Oké, nu weer naar het heden. Mijn wereld is ingestort. Ik las namelijk dat ik niet de enige was die op dat idee is gekomen. De iPhone ook. Ik kan niet anders zeggen, geniaal natuurlijk. Alle biologische adressen die je nodig heb, gewoon in je iPhone. Dat kan dus. Via Apple’s App Store naar www.biologisch.biz, en waar je ook bent, je tikt eieren in en hupla je bent op weg naar de lekkerste eieren van het land. Eindelijk uit de geitenwollensokkensfeer. Biologisch is volwassen. Van mij mogen er ook bedrijven bij die misschien niet helemaal biologisch zijn, maar wel heel goede producten maken. Daar zal ook wel weer een keurmerk voor komen en dan zijn we helemaal goed bezig.
De reden dat mijn wereld is ingestort? Nou, omdat de Juffrouw mij een ander merk telefoon heeft gegeven. Grrrrrrrrr. Moet ik toch weer op de fiets.
© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer