*

Zoeken
  Zoeken met  
 
-5 °C
O 3
 
files 12
10 km.
euro95
diesel
1,772
1,476
 
 

Restaurants


Van nonnenklooster tot 'raw bar'
 

Van nonnenklooster tot 'raw bar'

Het resultaat mag er wezen. Van het schemerige pijpenlarestaurant is weinig over. In plaats daarvan een licht interieur dat doet denken aan de melkbar uit Stanley Kubricks cultfilm A Clockwork Orange. Witte plastic tafels en twee helverlichte bars die dienen als een soort brug naar de achtergelegen loungeruimte. We zijn op een historische plek in Amsterdam: het nieuwe restaurant Bridges onder leiding van boegbeeld Aurélien Poirot.

Wijnclub


Feestwijn
 

Feestwijn

Voor feestwijnen willen we doorgaans wat meer uittrekken dan de 2,80 die we gemiddeld het jaar door besteden aan een fles wijn. Maar het is nog steeds crisis, dus is een beetje matigheid wel zo gepast. Goed, we zouden het een beetje rustig houden. Dat moeten ook de supers hebben gedacht toen ze hun assortiment voor de feestdagen gingen samenstellen.

Kookboeken & Tools


<i>Het Fishes Kookboek</i>
 

Het Fishes Kookboek

Bart van Olphen trekt ten strijde tegen de overbevissing in de wereld en bezweert alleen maar daar op aarde te vissen waar rekening wordt gehouden met de visstand. "Als we daar niet voor zorgen, is er voor de volgende generatie geen vis meer", waarschuwt hij. Voor zijn eerste boek, boordevol recepten met duurzame vis, heeft de halve wereld rondgereisd. Samen met de Engelsman Tom Kine, die de rechterhand van Jamie Oliver is.

Felix Wilbrink

Culinair journalist

Felix Wilbrink Felix Wilbrink, culinair journalist bij De Telegraaf, herinnerde zich twee jaar geleden pas-nadat hem meerdere malen was gevraagd of hij ooit een koksopleiding had genoten-dat hij inderdaad vers van de middelbare school, tussen opleidingen in, een paar maanden als assistent had gestaan naast een echte kok. Koken kan Wilbrink, maar schrijven ook.


vr 03 apr 2009, 05:30

Ik Kies Bewust?

Felix Wilbrink
AMSTERDAM -  De Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit, mevrouw Gerda Verburg, liet opbellen. Ja, ja, ze liet een van haar hoge voorlichtingsmeneren bellen met deze stukjesschrijver. Ik had namelijk een fout gemaakt.

Vorige week heb ik hier gesuggereerd dat de minister betrokken was bij een initiatief waarbij jeugdige diabetespatiënten spreekuur kregen in een supermarkt. Dat was niet waar. Dat had de minister niet gedaan. Want de minister doet helemaal niets. Ze gaat namelijk over Voedselveiligheid, dat is weer heel wat anders dan Volksgezondheid. En die twee ministeries hebben gelukkig helemaal niets met elkaar te maken en zo kunnen ze ieder de verantwoordelijkheden aan elkaar blijven doorschuiven. Zo heb ik eens een hele dag besteed aan het bellen van ministerie naar ministerie om er achter te komen wie er eigenlijk verantwoordelijk is voor het plaatsen van snoepautomaten op scholen.

Wat is daar mis mee? Nou, laten we zeggen, dat onze kinderen beslist teveel suiker en vet binnen krijgen en dat het soort snoep dat op die scholen wordt verkocht nu juist heel erg slecht voor ze is. De scholen beweren dat ze de opbrengst van dat snoepgoed erg nodig hebben. Gelogen, wanneer je ziet dat de meeste scholen, tot voor kort tenminste, bergen geld hadden opgepot.

Denk even met me mee: Leerling is moe, neemt een naar een planeet genoemde chocoladefantasiereep. Logisch want volgens de reclame kan hij/zij nu bergen verzetten. Barstensvol energiestapt hij/zij het lokaal in. Na 30 minuten is de suikerkick echter uitgewerkt en onder het niveau gezakt van voordat de reep werd gegeten. Zo, de leerling hangt de rest van de les in zijn bankje. Daar gaat echt niets meer in. Behalve een nieuwe reep dan, direct na de les. Ook begrepen? Dat is dus niet goed voor die kinderen!

De minister wil wel, daar ben ik van overtuigd. Bij haar aanstelling wilde ze zelfs het snoepgoed bij de
kassa’s van de supermarkten aanpakken. Maar ik heb het hier al eerder gezegd, de minister gaat helemaal niets voor elkaar krijgen. De lobby van dit soort fabrikanten is gewoon te sterk. En dus zitten we nu opgezadeld met een compromis, waar de fabrikanten zich op kunnen uitleven en de ministeries net doen of ze iets heel belangrijks hebben bedacht. De Ik Kies Bewust sticker. Ja!!!! Top, dat is het. Dan haalt de fabrikant een beetje suiker en vet uit de reep, en dan mag hij net doen of zijn rommel gezond is. Oh, vitamines er in, geen probleem, we rotzooien maar wat aan. Als dat logo er maar op mag. En nu is de volgende stap in zicht. We gaan ook al het fruit van een sticker voorzien .

Wat zeg je, wist je al dat fruit gezond was? Nee, hoor, jij bent een domoor. Dat weet jij namelijk niet. Nu is het ook echt zo dat jij een domoor bent want je eet niet genoeg fruit en groenten. Echter, dat is natuurlijk niet de reden dat die sticker op fruit moet. Juist omdat je weet dat fruit gezond is, en je daar steeds die sticker ziet, ga je die rommel met dezelfde sticker associëren met fruit. Knap bedacht, toch? En zo komt ons land zo langzaam geheel in de greep van het cynisme.

En daarom belde de minister. Want zij weet dat nu ook. De grote voedingsindustrie, de grote supermarkten, zij maken de dienst uit. Maar de schijn moet worden gered. Ik Kies Bewust! Ha ha, ja dit is pas echt cynisme, er valt helemaal niets te kiezen, want er is geen partij die voedsel en volksgezondheid bij elkaar durft te zetten onder een zwaar ministerie. Tot die tijd: Ik Kies Bewust, negeren die stickers.


Weekendabonnement
Weekendabonnement?
Met bloemen geef je gevoel. Geef mee en win!