Een hamburger van Ron Blaauw

Foto: Matty van Wijnbergen

Juffrouw T. en ik zaten afgelopen weekeinde al op dat terras. Binnen een kwartier zagen we minstens vier porties bitterballen worden teruggestuurd. Ze waren van binnen nog bevroren. Zoiets verwacht je niet bij een tent die door Blaauw wordt aangestuurd.

Toch maar even om de kaart gevraagd, de Juffrouw proestte het inmiddels uit om de bediening. Steeds weer stond er iemand met een vol blad drankjes of bitterballen een beetje rond te kijken, want dan waren ze het tafelnummer weer vergeten. Ja, wel machientjes waarbij geen drankje aan je aandacht kan ontsnappen, maar dan moet je wel mensen in dienst nemen die een getal tussen de 1 en 50 kunnen onthouden.

De kaart bracht een paar grappige dingen, filet americain als voorgerecht, ja, daar kan je best trek in hebben, soms, maar ik heb het nog nooit op een kaart zien staan. En een Super Eendrachtburger. Hamburgers zijn het culinaire antwoord op de hoge vleesprijs, tegenwoordig. Dit was dan ook nog eens een hamburger van ossenhaas, stond er op de kaart. Niet dat je zoiets gelooft, want een hamburger van ossenhaas is dwaasheid, veel en veel te droog.

Kleine snob
Ik probeerde de Juffrouw er nog van af te houden, maar kleine snob als ze is… een hamburger van Ron Blaauw, dat moest toch goed zijn. Dus gingen we begin van de week weer naar de Eendracht. Glaasje rosé in de zon, niets kon ons nog deren, dachten we. Eerst maar zeggen wat goed was? Ja, dat is leuker. Die filet americain was top. Prima aangemaakt, lekker met een mooie mix slablaadjes die nu eens wel functie hadden. Kervel erdoor, helemaal lekker, beetje toast ernaast, gewoon prima voor de lunch. O ja, er stond op de kaart dat er een gepocheerd ei bij zou komen. Dat hoort ook bij dit soort gerechten. Het eitje dat ik kreeg was perfect …gekookt. Kom nou, jongens, wat is hier aan de hand? Ron op vakantie?

De Juffrouw smulde van een combinatie die je niet vaak ziet, grote garnalen, paling, zalm, schelpjes en eendenlever, over een alweer uitstekende salade. Alleen die schelpjes, kleine mosseltjes zeg maar, die waren even onder de grill geweest. Juffrouw T. kreeg een gevaarlijke blik in haar ogen. „Dit is om te verhullen dat ze niet vers zijn”, was haar genadeloze oordeel. Ik zag meneer Blaauw een beetje wankelen op zijn voetstuk. Nu weet ik wat het betekent wanneer Juffrouw T. boos wordt. Maar Blaauw, die kan zijn borst natmaken. De eerste hap uit de Super Eendrachtburger was gelijk de laatste, op nog wat verontwaardigd prikken na. „En daar moeten we 15 euro voor betalen? Vlees niet aangemaakt, zelfs de spek is smakeloos, afschuwelijke broodjes die er klef omheen hangen. Gedver.” Ja, en beste lezer, dat is de gecensureerde versie.

En verder: binnen stond een dragonder, die brulde dat het uit moest zijn met gratis water weggeven. Nee, eerst in een fles tappen en dan 5 euro vragen. Naast de bar staat een tafel vol vieze vaat, en eenmaal buiten sprak de serveerster me voor de zoveelste keer aan op die toon van een verpleegster in een bejaardentehuis. Het ontbrak er nog maar aan of ze vroeg of We Moesten Plassen.

Blaauw, wanneer je een donkerrode Saab in de buurt ziet, met een klein dametje erin, ik zou maken dat je wegkomt…

De Eendracht Hoogstraat 37 1391 BR Abcoude 0294 287211

Blaauw aan de lijn

Klasse. Vroeg in de ochtend, direct na het verschijnen van dit artikel, gaat de telefoon. Ron Blaauw aan de lijn. Uit Vietnam. Waar hij met Julius Jaspers een Koninginne-galadiner kookt voor Nederlanders aldaar, waarvan de opbrengst voor een tehuis voor weeskinderen is. „Je hebt helemaal gelijk,” riep Blaauw. En hij bleek zelf die zondag dat Juffrouw T. en ik er waren ook op het terras van De Eendracht in Abcoude te hebben gezeten. „Ik heb me groen en geel geërgerd. Laat me een ding beloven, er gaan daar zeer snel een aantal zaken grondig veranderen.” Ziet het er toch naar uit dat het weer behalve een mooi terras een sfeervol terras wordt, en daar gaat het om.

Tweet

 Mail

 Print

 Eten & Genieten Nieuwsbrief