Felix Wilbrink, culinair journalist bij De Telegraaf, herinnerde zich twee
jaar geleden pas-nadat hem meerdere malen was gevraagd of hij ooit een
koksopleiding had genoten-dat hij inderdaad vers van de middelbare school,
tussen opleidingen in, een paar maanden als assistent had gestaan naast een
echte kok. Koken kan Wilbrink, maar schrijven ook.
De boerderij van Mieny Tuten, in Raalten, kun je gewoon niet over het hoofd zien. Overal vlaggen van de Boerenlandwinkel, een compleet leslokaal op het erf en natuurlijk de aparte ruimte waar de verse melk wordt verwerkt.
„Ach ja, ik zat in de kinderen, zo’n 25 jaar geleden en dacht, melk genoeg, laat ik eens proberen wat yoghurt zelf te maken. Dat laat je dan proeven aan vrienden en bekenden en dan blijk je steeds meer vrienden en bekenden te krijgen. Hoewel dit een agrarische streek is, was veel van de traditie verdwenen. Al snel kreeg ik klanten die beslist weer zuivere melk wilden drinken, melk die niet gehomogeniseerd was. Gewoon lekker met room erbovenop, wanneer je het een tijdje laat staan.”
De Knapenvelder heet de boerderij, die inmiddels naast de landwinkel en de zuivelschuur ook een educatieve functie heeft. „Twee tot drie scholen per week komen hier. Allemaal proeven natuurlijk. Karnemelk is het mooiste voorbeeld. Eerlijk gezegd, ik begrijp niet waarom iemand die aangezuurde achtermelk uit de fabriek wil drinken. Karnemelk is wat er overblijft nadat je boter hebt gemaakt. Dat is een heerlijke rinse dorstlesser. Het verschil is zo groot dat je direct bekeerlingen hebt die nooit meer wat anders willen.”
Fabriek
Boerin Mieny vervolgt: „Ik was direct enthousiast over het keurmerk
Boerderijzuivel. Als je in de super voor het zuivelschap staat dan word je
van alles wijsgemaakt. Er staan allerlei zogenaamde boerenartikelen die
rechtstreeks uit de fabriek komen en beslist geen verse zuivel zijn. Kijk,
dat vergeet men wel eens, de melk wordt hier gewoon dagelijks verwerkt.
Verse melk. Bij de zuivelfabrieken duurt het dagen voordat de melk er is, en
dagen voordat het allemaal is verwerkt. En wie spreek je aan als het niet in
orde is? Juist, niemand. Bij onze boerderijwinkels weet je zeker dat je het
over een goudeerlijk product hebt en dat je zonder enige moeite de boer die
het heeft gemaakt erop kunt aanspreken.”
De supermarkt? „Ja, al een jaar of tien geleden kwam de C1000 hier in de buurt vragen of ze onze producten in het schap mochten zetten. Ook de Jumbo en nog een paar andere supers verkopen Boerderijzuivel. Een hele goede ontwikkeling. Het brengt echte zuivel weer terug bij de klanten. Ik hoop dat het een trend wordt. Dat supermarkten ook ruimte gaan maken voor goede streekproducten. Bij supers als C1000 kan dat, want die hebben vaak brood-, vlees- en zuivelafdelingen die gewoon zelf beslissen wat ze belangrijk vinden.”
Rauwmelks
„Biologisch? Nee, wij tenminste niet. En ook rauwmelks, dat durven wij niet
goed aan. Je moet niet vergeten dat er echt al een heleboel is veranderd in
de landbouw. Spuiten mag nog maar zo weinig dat er echt niets meer in de
producten terecht kan komen. Ook het gebruik van kunstmest doet niemand meer
lukraak. We weten nu dat dat de grond kan uitputten. Kijk je nu naar onze
weides dan zie je dat daar gewoon weer klaver in staat en kruiden. Verder is
de houding van de regering naar rauwmelkse producten gewoon vijandig te
noemen. Onzin, dat weet iedereen inmiddels wel, maar ze houden vol met zulke
strenge keuringen, die de boer ook nog eens zelf moet betalen”, verzucht
Mieny.
„We hebben het hier over echte natuurproducten en dat proef je. Ja, zelfs aan de gepasteuriseerde kaas en de boter. Kijk nou toch, hoe mooi.”
Trots staat Mieny Tuten te glunderen bij een grote bak vol net gekarnde échte boerenboter.
Lekker simpel
Neem goeie yoghurt (1 l) en leg een doek in een vergiet. Schenk de yoghurt in de doek en laat uitlekken (minstens een paar uur). Vroeger was er in de meeste keukens een speciale spijker, waar de doek, punten bij elkaar gebonden, aan werd opgehangen. Hoorde je de hele dag die wei uit de yoghurt druipen en dan wist je al dat je die avond een bijzonder lekker toetje zou krijgen. Vandaar hangop dus. We warmen voorts een beetje melk (dl) op met een vanillestokje. Snij het stokje open en schraap de binnenkant in de melk. Los daar een eetlepel suiker in op. Laat twee blaadjes gelatine weken in koud water en los die ook op in de warme melk. Schep de melk met een spatel door de hangop. Neem kleine puddingvormpjes, doe de gemengde hangop daarin en laat opstijven in de koelkast. Serveren met rood fruit.
Voor de borrel: verse boerenroomkaas, en een plakje nagelhout (gedroogd rundvlees), rookvlees of rauwe ham mag natuurlijk ook. Schepje kaas op een plakje, stevig bieslook erover.
© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer