AMSTERDAM -  Met Pinksteren gaat de sleurhut achter de auto en weg zijn we. Allemaal de snelweg op en genieten van de natuur. Die is dan ook op zijn mooist. Denderend bloeiende rododendrons, klaprozen in de berm en alles zo frisgroen. Op de velden staan de granen zo’n vijftien centimeter hoog. De eerste oogst kan al worden binnen gehaald. Wij gingen weer eens kijken bij onze huiskweker Wim Bijma. Met armen vol postelein kwamen we zijn kas weer uit.

loading media player ...

Postelein

Foto: Frank de Ruiter

Foto: Frank de Ruiter

Foto: Frank de Ruiter

Geen groente zo Nederlands als postelein. En net als andijvie door sommigen diep gehaat. En dat kan ik me heel goed voorstellen want gekookte postelein ziet er niet echt smakelijk uit, zeker niet met het eeuwige bechamelsausje er over. Maar rauw is postelein een bron van vitaminen, ijzer en omega 3, waar we bijna altijd te weinig van in ons dieet hebben.

Het is schrikken deze week bij Wim Bijma, die precies op de grens van Amsterdam en Halfweg zijn grond heeft. Daar kweekte zijn vader al en daar kweekt hij nog net zo als het al eeuwen in ons land wordt gedaan. Dat levert fraai groente op. Groente waarvan we het bestaan al lang vergeten zijn, zoals putkolen (zit echt een putje in de kop van de kool), omdat hij die zelf zo lekker vind.

Schrikken ook, omdat de enorme onweersbui die begin deze week over het land trok, zijn kas en land niet ongemoeid heeft gelaten. „Of de bonen het redden? En de sla, man, het lijkt wel of hier iemand met een mitrailleur heeft staan schieten. Nee, die kan ik helemaal afschrijven. Maar toch, het is gewoon zo, je kan alles controleren, precies op tijd zaaien, de grond optimaal bewerken, maar het weer beslist uiteindelijk hoe het wordt. Dat weten boeren, maar burgers beseffen dat niet meer. Die denken dat alles maakbaar is. Gewoon opnieuw beginnen en er het beste van hopen. Ja, je wordt er bijna filosofisch van.”

Filosofie
Bijna? Die Bijma zou de dagafsluiting moeten doen, zo vol filosofie zit die. Hij mijmert nog door over boeren, burgers en buitenlui als we bij de postelein aankomen. Mooie dikke regels dicht tegen elkaar aan. Wim Bijma: „Postelein is een plant die in India als onkruid tegen de berghellingen groeit. Een kruiper die hele velden vol kan groeien. Het is een typische Randstadgroente. In het westen is men er gek op, in het oosten van het land kent men het nauwelijks. Wij zaaien het heel dicht tegen elkaar aan, zodat de plant omhoog staat. Postelein moet het lekker warm hebben, een graad of 20. Het bloeit overigens prachtig, als je het gewoon laat doorgroeien.”

„Postelein is heel kwetsbaar. Het is nitraatrijk. Dat wil zeggen dat het snel nitriet kan vormen als het niet helemaal vers op je bord komt. Dat is ook de reden dat het een tijd helemaal uit de winkels was verdwenen. Je moet er niet mee rommelen. Gewoon vers bij de groenteman halen, die weet hoe je er mee om moet gaan.”

Overigens, we mopperen vaak over de grote supermarkten, maar gezegd moet worden dat postelein tegenwoordig ook daar gewoon op de groenteafdeling ligt. Als we dan toch willen zeuren, die postelein die ik van de week van de grootste grootgrutter proefde, was zonder meer zuur te noemen.

Bijma: „Je moet zien dat je Amsterdamse postelein krijgt. Die is beroemd om de zachte, frisse smaak. Dat komt omdat de grond rond Amsterdam allemaal veengrond is. Kijk, postelein zaai je en dan geef je het een keer water. Niet vaker want anders gaat het rotten. Hoe meer de grond zich kan volzuigen met water, hoe lekkerder het wordt. Dat lukt gewoon niet goed op zandgrond. Ik voeg er een klein beetje organische stikstof bij, net genoeg om de plant sterk te maken. Je proeft het verschil meteen. We kunnen wel met een hoop geweld groente uit de bodem stampen, maar groente smaakt gewoon veel en veel beter wanneer je het teelt zoals het hoort. Kijk, proef nu eens van deze radijs. Ja, niet allemaal even groot en alle kleuren van de regenboog, maar dit is radijs zoals het hoort. Pittig, beetje scherp. En radijs is het lekkerst in deze tijd van het jaar. Met het voorjaar mee de grond uitgekomen. Heerlijk toch?”

Vitamines
Wat moeten we nog meer weten over postelein? Zo snel mogelijk na aankoop consumeren, dat zal wel duidelijk zijn. Besluit je het te koken, maakt dan toch ook maar dat maïzenapapje om de uitgetreden vitamines weer te ’vangen’. Je kan een heerlijke soep maken door flinke handen vol postelein door een lichte kippensoep te doen en met de blender of de staafmixer glad te roeren. Ook heel lekker om een mosterdsoep frisser te maken. Persoonlijk ben ik er gek op in een omelet. En in een aardappelsalade, die dan wel meteen op moet.

Wim Bijma belt ons wanneer de aardbeien op zijn best zijn, dat heeft hij beloofd, en daarna gaan we met snijbieten aan het werk.

Zie een recept met postelein aan de rechterkant van dit artikel.

Tweet

 Mail

 Print

 Eten & Genieten Nieuwsbrief