Felix Wilbrink, culinair journalist bij De Telegraaf, herinnerde zich twee
jaar geleden pas-nadat hem meerdere malen was gevraagd of hij ooit een
koksopleiding had genoten-dat hij inderdaad vers van de middelbare school,
tussen opleidingen in, een paar maanden als assistent had gestaan naast een
echte kok. Koken kan Wilbrink, maar schrijven ook.
Ik heb zo mijn bezwaren tegen geïndustrialiseerd voedsel. En al helemaal tegen bijvoorbeeld plakjes lever die uit drie verschillende stukken lever blijken te bestaan, handig aan elkaar geplakt met lijm, en in een vorm gedrukt zodat het allemaal zo mooi op de plastic schaaltjes past. Ik heb iets tegen aardbeien met Kerstmis en appels in mei. Het supermarktwezen heeft ons los gemaakt van de seizoenen. Altijd is er ergens op de wereld wel een kweker te vinden van aardbeien. De vraag of die lekker zijn, laat ik maar even in het midden. Ik vind van niet, maar gezien het feit dat ze gekocht worden, maakt dat het publiek kennelijk niets uit.
Anneke Ammerlaan, foodconsultant, maakte het boek in opdracht van AH. Met een heel team ging zij aan het werk om maand voor maand te laten zien wat er in die specifieke tijd overvloedig van het land komt. Met eenvoudige, maar net leuker dan gemiddelde recepten. Een boek waar tienduizenden exemplaren van worden verkocht. AH verkoop die boeken zelf. En ze mogen er nu een sticker op plakken: Kookboek van het Jaar.
Voor het eerst hoorde ik boegeroep uit een zaal. De Nederlandse kookboekschrijvers waren geschokt. AH krijgt de prijs!!!??? Juist AH!!!??? Nou, ik vraag me af hoe je een boek – toegegeven het ziet er niet uit en is hopeloos ouderwets vormgegeven – dat tienduizenden mensen bereikt en de les uitdraagt dat voedsel meer is dan gemanipuleerde eiwitten en vetten, niet die prijs kan geven.
Ik geloof het niet echt, maar hoorde toch in de wandelgangen dat AH helemaal niet blij is dat Twaalf maanden lekker eten die prijs heeft gewonnen. Ja logisch, daar ligt het dan, een grote dikke pil, in hun eigen winkel waarin staat dat je eerst na moet denken voordat je klakkeloos de producten uit de schappen haalt.
Als de verliezers van de schok zijn bekomen, zullen ze nog wel eens lachen. Aardbeien met Kerstmis? Nee laat u maar, we wachten wel tot juni, staat hier in uw eigen boek. Nou, ik geloof het wel. Dat boek ligt ze rauw op de maag, daar in Zaandam.

© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer