Polderzomer aan de Mijnden

Foto: Aldo Allessie

Juffrouw T reed voor, raampjes naar beneden, een zonnig jurkje aan, zonnebril in de krullen. We hadden zin in aan het water en aan het water werd het bij Het Drechthuis in Loosdrecht. De Drecht is de enige toegangsvaart naar de Loosdrechtse plassen, aan de overkant een prachtige polder, de Mijnden. Daar zit je niet goed, daar moet je gewoon zitten. Landrotten kennen Het Drechthuis niet. Het ligt namelijk helemaal achter een camping/chaletpark verstopt. Maar heb je een bootje, dan ben je er langs geweest, voor een kopje koffie, stuk taart en dan heb je de grillschaal met 450 gr. vlees al gezien. En daar houden wij Nederlanders van, toch? Ik bedoel voor €20.

Juffrouw T. kreeg last van de polderzomer en bestelde een sangria, ja hoor, die kwam echt met vers fruit, zoals het hoort. Ze was binnen een kwartier een beetje teut, mooi zo, ze waren de scheut cognac dus niet vergeten. Op de kaart heel veel ossenhaaspuntjes, ruime porties van alles. Een salade met die puntjes is eigenlijk al een maaltijd. Grappig, heel veel verse taugé erin. Dat verdient een compliment want meestal is taugé veel en veel te oud. Ook een voorgerecht, een vistrio, stukje zalm, mooi met uitje en kappertje, alsof het iets bijzonders is, wat tonijn, garnalen, als garnering stukken meloen en mooi gesneden sinaasappel. Echt vers allemaal, dat had duidelijk eens een keer niet een paar uur al half klaargemaakt staan wachten op klanten.

Een enorme vlucht ganzen gakte over de polder, we begonnen het steeds leuker te vinden daar aan De Drecht. Er stonden tussen alle varianten biefstuk ook kippenlevers op het menu, mijn test om te kijken of de kok kan koken. Lekker met veel spek en uitjes. Alweer een enorm bord. Een fractie te gaar, maar dat is zeuren. Juffrouw T. zat een zalmforel schoon te maken, de kok houdt van gaar, dat is duidelijk, maar ze vond hem nog lekker sappig en daar gaat het om. Boven aan onze borden een stukje lof, met een beetje kaas erover. Gewoon lief en lekker want het was bittere lof. Eindelijk weer eens. Patat en gebakken aardappels, dat snap ik niet zo goed, lijkt mij dubbelop. En deze salade, dat zou ik laten.

Overal zit gewoon kant en klare saus over. Naast de zalmforel een aangemaakte kreeftsaus. Lag het aan de dag? Aan de prachtige ligging, Holland op zijn best, maar alles smaakte. Een enorm attente bediening, zelfs wanneer de jongeman niet weet wat Omelet Siberian is en dat het op de kaart staat. Oké, dat was een misser en Juffrouw T. trok haar wenkbrauwen op. Dit was pas echt zoet. Ik werd evenwel helemaal blij want de espresso was goed en kom daar eens om in ons land. Voor ongeveer 70 euro gingen we naar huis en genoten van de overal ondergaande zon, tot het midzomer bleekblauw aan de horizon bleef.

Het Drechthuis. Voor wanneer het gewoon goed en vooral flink veel moet zijn.

Felix Wilbrink

P.S. Jongens, willen jullie wel wat aan dat kindermenu doen? Dat kan niet meer vandaag de dag. We zullen toch allemaal onze verantwoordelijkheid eens moeten nemen. Kindermenu’s met alleen frikadellen en kroketten en bergen patat, dat kan echt niet meer. Kom help ze eens een handje die kleintjes.

 Mail

 Print

 Eten & Genieten Nieuwsbrief