Felix Wilbrink, culinair journalist bij De Telegraaf, herinnerde zich twee
jaar geleden pas-nadat hem meerdere malen was gevraagd of hij ooit een
koksopleiding had genoten-dat hij inderdaad vers van de middelbare school,
tussen opleidingen in, een paar maanden als assistent had gestaan naast een
echte kok. Koken kan Wilbrink, maar schrijven ook.
Aan de ene kant een zwaar drukkende regelgeving, aan de andere kant grote supermarktinkopers die zwaar onder de prijs bieden en stunten. Zelfs optimisten schatten dat binnen een paar jaar de helft van de Nederlandse tuinders het loodje heeft gelegd, dat de helft van de Nederlandse slijters over de kop zijn, dat de helft van de Nederlandse slagers de deuren moeten sluiten.
Allemaal als gevolg van een volstrekt losgeslagen overmacht van een aantal supermarkten dat elkaar het licht in de ogen niet gunt. De consument, wij dus, denkt inmiddels dat die prijzen gewoon zijn. Dat het normaal is een kilo rundergehakt voor 3 euro. Nou, het gras dat de koe heeft gegeten is nog meer waard. In een compleet scheefgetrokken markt, waarbij als de inkopers het niet goedkoop genoeg krijgen, dus onder de prijs, ze naar het buitenland gaan waar gewoon wel subsidies uit Brussel worden gebruikt om de prijs te drukken (zogenaamd als ontwikkelingshulp) om het daar nog goedkoper te krijgen. Inmiddels loopt de kwaliteit hard achteruit, wordt water en grond uitgeput en daar heb je het weer, krijgen we straks de echte rekening.
Als nu straks de laatste slager die nog weet hoe je een koe moet uitbenen (moet je eens een karbonade in de supermarkt bekijken, je ziet te zaagsporen in het bot zitten) de deur heeft dichtgedaan, als de laatste slijter (die nota bene een vakdiploma moet hebben om bij drankmisbruik in te kunnen grijpen) zijn laatste biertje opdrinkt„ dat hij dan wel bij de supermarkt heeft gekocht omdat hij het zelf voor die prijs niet kan aanbrengen, en als de laatste tuinboon van Nederlandse bodem wordt geplukt, is het dan tijd om iets aan die ongebreidelde vernielzucht te gaan doen?
Ik vind het zo verschrikkelijk arrogant, het steevaste antwoord van de regering en de politiek. Complete beroepsgroepen waar we hartstikke trots op zouden zijn, die overigens ook het geld binnen het land houden, die zelf mensen aan het werk houden,voor een normaal loon en die ze niet op hun 21ste ontslaan omdat ze dan te duur zijn geworden, dreigen te verdwijnen en als antwoord krijgen die mensen: marktwerking! Marktwerking, mijn neus. Ja, marktwerking als er gelijke monniken en gelijke kappen zijn, maar dat is niet het geval. Niets wordt er gedaan om vakkennis te behouden of te stimuleren, niets wordt er gedaan om oneerlijke en ronduit valse concurrentie tegen te gaan. Het spijt me geweldig voor de mensen die van een minimum moeten leven, ja, die hebben wat aan die lage prijzen en kunnen van supermarkt naar supermarkt hoppen om nog iets op tafel te hebben, maar we moeten ons echt gaan beseffen dat het geen reële prijzen zijn.
Voorstel: Er komt geen voedsel meer ons land binnen dat niet precies en volgens dezelfde regelgeving is geproduceerd, opgeslagen en verwerkt zoals het in ons eigen land van hoger hand wordt opgelegd.
Ik neem er vast een borrel op en die ga ik bij de slijter halen.
© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer