Ted

Dat-ie daarna zijn carrière als presentator voortzette, was volgens sommigen een verstandige keuze. Daar treden wij verder niet in. Wij gaan het vandaag hebben over madeira, dat vergeten drankje uit de jaren zestig. Vergeten? Die kleine flesjes madeira staan toch in iedere supermarkt naast de maggi en tabasco? Zeker, maar dat is niet het drankje waar we op doelen. Die kleine flesjes zijn bedoeld voor sauzen en soepen en af te raden voor normale consumptie. Ze doen bovendien hun naam weinig eer aan, want échte madeira behoort eigenlijk tot een van de mooiste wijnen ter wereld.

Eerst wat geschiedenis. Zo’n vierhonderd jaar geleden plantten de Portugezen de eerste druiven op het eiland. Die hadden het zwaar te verduren onder de Atlantische weersinvloeden. Onregelmatige rijping was zo’n beetje de standaard. Om het zuur zoveel mogelijk te verhullen werd alcohol van suikerriet toegevoegd, maar het bleven scherpe wijnen. Behalve als ballast op de Portugese ontdekkingsschepen bleek de wijn ook een prima remedie tegen scheurbuik. En nadat de vaten onder in het schip een paar keer de evenaar hadden gepasseerd, werd de wijn zowaar drinkbaar. Sterker nog, door de tropische temperaturen in het laadruim werd de wijn zacht en lekker. Tegenwoordig wordt dit proces met moderne middelen nagebootst. Madeira wordt verwarmd en vervolgens minstens drie maanden op 45 graden hitte in loodsen (estufas) opgeslagen. De wijn dankt daaraan zijn typische gekarameliseerde smaak. De mooiste en zoetste madeira’s worden gemaakt van de druiven malvasia (ofwel malmsey) en bual. Maar ook verdelho, tinta negra mole en sercial leveren fraaie wijnen op, zij het wat lichter waardoor ze ook prima zijn als aperitief. Wij kwamen dit keer uit bij het tophuis Henriques & Henriques. De Single Harvest 1995 (€18,50, Port & Wine Company, 030-2367714) van 100 procent tinta negra mole werd gemaakt in opdracht van het Reid’s Palace in Funchal, een van ’s werelds meest prestigieuze hotels. De wijn bleek echter zo’n succes dat export volgde. Amber van kleur, veel honing, mokka en toffee. Het zoet wordt fraai gecompenseerd door appel en sinaasappelmarmelade. Een prachtige balans. Drink ’m koud.

We beginnen Ted te begrijpen: Een glaasje Madeira my dear?

wijnclub@telegraaf.nl

 Mail

 Print

 Eten & Genieten Nieuwsbrief