Pieter Nijdam is van jongs af aan gebiologeerd door wijn. Pieter schreef in
het verleden over wijn in De Telegraaf en het vakblad Perswijn. Tijdens zijn
correspondentschappen leverde hij onder meer bijdragen aan La Revue du Vin
de France en Wine Spectator.
Zo kwamen we in de hittegolf van 2003 Henk van Hoof zwoegend op zijn pedalen tegen. De staatssecretaris van Defensie onder Kok viel in de formatie van Balkenende I buiten de boot. Zoiets verbijt je dan op de steile helling waar tijdens de Tour van 1967 Tom Simpson tragisch aan zijn einde kwam. In de klim hervond Van Hoof zich en hij haalde de top. Goed voor het zelfvertrouwen en warempel... twee jaar later kon JP niet meer om hem heen in zijn tweede kabinet. Een zoete overwinning!
Zes jaar later rijden wij in de Renault van opa onder aan de imposante berg. Hij woont daar alweer een tijdje sinds zijn pensioen en in verband met ons bezoek is zijn wijnkelder aardig uitgedund. We zijn dus op inkoop. Een vaste wijnroute. Voor rood eerst langs Domaine la Monardière in Vacqueras (waarover een andere keer meer) en vervolgens naar Domaine du Cayron in het centrum van Gigondas. Rosé en wit halen we bij Fondrèche om de hoek van de berg. Onderweg komen we door het dorpje Beaumes-de-Venise, al tweeduizend jaar beroemd om zijn subtiele muscat-wijnen. De beste zijn zoet, maar niet té. Fraicheur en elegantie, dat is het waar het bij deze wijn om draait.
We stoppen bij Domaine des Bernardins (De Vier Heemskinderen, 0514-681444, €19,95). Toonaangevend wijngoed van de streek en hofleverancier aan het Élysée. Naar verluidt waren tijdens staatsbanketten de Amerikaanse first ladies Jackie Kennedy en Hillary Clinton helemaal weg van deze nectar. De wijn op basis van driekwart muscat blanc à petit grains en een kwart muscat noir wordt tegenwoordig gemaakt door de jonge Romain Hall. Het was vooral Romain die zich hardmaakte voor het behoud van de zwarte muscat, die zijn vader eigenlijk wilde rooien. Het is juist datgene waardoor Bernardins zich onderscheidt van de meeste andere muscats. Een tikje rosé-achtig van kleur door de blauwe schilletjes, maar vooral een complexe bloemige neus. Viooltjes, acacia, nootjes, Sultanarozijnen en wat karamel in de afdronk, maar alles heel gedoseerd. In de Provence drinken ze dit gekoeld als aperitief of bij toetjes, zoals crème caramel en île flottante. Probeer ‘m hier eens bij een verse Indische spekkoek. U weet niet wat u proeft. Op Van Hoofs zoete overwinning!
wijnclub@telegraaf.nl

© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer