Pieter Nijdam is van jongs af aan gebiologeerd door wijn. Pieter schreef in
het verleden over wijn in De Telegraaf en het vakblad Perswijn. Tijdens zijn
correspondentschappen leverde hij onder meer bijdragen aan La Revue du Vin
de France en Wine Spectator.
Ze hadden hun eigen spirituele religieuze overtuiging. Van het Oude Testament moesten ze niks hebben en dat hebben ze geweten ook. Op last van de paus en de Franse koning werden er heuse kruistochten gevoerd tegen deze notoire dwarsliggers.
We schrijven het jaar 1210. Het is hartje zomer en het stadje Minerve, waar veel Katharen naar toe waren gevlucht, werd belegerd. Vijf weken hielden ze het vol in de verzengende hitte (1210 moet vast een goed wijnjaar zijn geweest). Toen vielen de wallen en eindigden de rebellen op de brandstapel.
Wat kunnen we concluderen na dit stukje geschiedenis? Nou, in ieder geval dat de mensen in deze door zon en warmte gezegende streek behoorlijk koppig kunnen zijn. Zelfs zo’n achthonderd jaar later. De streek Minervois tussen Montpellier en Carcasonne werd weliswaar ingelijfd bij de Franse kroon, maar écht grip heeft Parijs nooit gehad op dit stukje Frankrijk. De nazaten van de Katharen gingen gewoon door met hun eigen leventje. Wijnbouw was sinds eeuwen de economische kurk waarop de streek dreef. Recentelijk kwam daar ook toerisme bij.
Wie nu via de oude Romaanse brug Minerve binnen komt, ziet een prachtig gerenoveerd middeleeuws stadje. Een welvarend stadje ook. Die rijkdom kwam nadat in 1985 de Minervois een eigen appellation kreeg. Een kwaliteitskeurmerk binnen de immense wijnschuur van de Languedoc. De wijnen werden almaar populairder en vanwege de hogere prijzen kon er fors worden geïnvesteerd. Maar in tegenstelling tot elders in de Languedoc leidde dat niet tot aanplant van internationale druiven zoals cabernet sauvignon en chardonnay. De (koppige) wijnboeren in Minervois hielden vast aan hun eigen oude druivenstokken van grenache, carignan en mourvèdre. Alleen syrah werd als ‘importdruif’ geduld. Het resultaat van deze houding is dat wijnen uit de Minervois hun eigen karakter hebben weten te behouden. Net als de bevolking dus.
Een van mijn favorieten – onze huiswijn toen we nog in Parijs woonden – is Château d’Oupia ‘Les Barons’ 2006 (Jan van Breda, 010-4365269, €9,95). Helder diep kersenrood, barstensvol zwarte bessen en bramen met een licht pepertje en wat mint in de afdronk. Een heel elegant en zwoel glas voor bij de open haard op een van de eerste gure herfstavonden.

© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer