Beyerick

Foto: ALLESSIE, ALDO

We worden door nostalgische gevoelens overmand. Als puber mocht ik iedere woensdagmiddag in een van beide horecazaken ’bij-eten’, zoals mijn moeder dat destijds noemde wanneer ze op bezoek kwam. Ik zat op internaat Katwijk de Breul, een jezuïetenbolwerk aan de Driebergseweg, waar kinderen van gegoede rooms-katholieke families werden voorbereid op een belangrijke maatschappelijke positie.

Meisjes

Dat deze kleine papen netjes waren opgevoed, berust echter op een misverstand. Na te zijn ontsnapt aan het immer wakende oog van pater Brenninkmeijer (C&A was hoofdsponsor van De Breul), was het na school bon ton om uitgebreid te slenteren over de Slotlaan. Hangjongeren zijn immers van alle tijden. Natuurlijk werd er veel kattenkwaad uitgehaald en… als 14-jarigen hadden we ook de meisjes ontdekt. Vooral de meisjes van de huishoudschool op de Rozenstraat waren doelwit van ons hongerige Breulianen. Goed, ik zal daar verder niet op ingaan. Tafelgenote leest immers mee en misschien ook een van onze eigen pubers.

Zo’n veertig jaar later is de Slotlaan nog steeds een winkelstraat met cachet. Aan alles zie je dat Zeist een rijke gemeente is. Na 800 meter slaan we linksaf en parkeren de auto in de Jagerlaan tegenover nummer 1. Hier zit Beyerick. Met slechts vijf tafeltjes een van de kleinste restaurants van ons land, maar ook een van de gezelligste. Aan het interieur is sinds de opening in 1992 niet veel veranderd. Sommigen zouden het een beetje gedateerd vinden, maar ons stoort het niet.

Beyerick draait op slechts twee mensen. In de keuken doet patron Erik Bosman letterlijk alles. Snijden, uitbenen, sauzen, koken, zelfs de afwas. Aan de voorkant legt echtgenote Greetje de gasten op voorbeeldige wijze in de watten, wat ook een beetje past bij dit huiskamerrestaurant. Een tijdje was chef Bosman uit de running vanwege zijn gezondheid, maar nu is hij weer opgeknapt en begint het restaurant langzaam op stoom te komen. Voorlopig nog alleen op vrijdag en zaterdag, maar de kok wil de openingstijden geleidelijk uitbreiden.

Dankzij de kleinschaligheid kookt Bosman volgens het versheidprincipe. Met andere woorden: wat zijn kleine gespecialiseerde leveranciers hem vrijdagochtend komen brengen, is bepalend voor het menu van de dag. Wij treffen het in het begin van het wildseizoen, want dat is een van Bosmans specialiteiten. Het Menu Saisonnier van vijf gangen komt op Î62.

Maar eerst de huisgemaakte rillettes van eend als amuse. In al zijn eenvoud to die for. Lekker rul, volle smaak en nét niet te vet. Zo zien we het graag. Het halve flesje Meursault van Michel Bouzereau uit 2005 (Î31) blijkt een schot in de roos. Ook bij de eerste gang, die voor tafelgenote bestaat uit een supervers krokant gebakken stukje snoekbaars met gekonfijte zuurkool. Helemaal goed!

Balkenbrij

Voor mij eendenlever met gebakken wildzwijn van piep, zo staat het althans op de kaart. De ’piep’ blijkt balkenbrij te zijn, toevallig een van mijn favoriete gerechten. Zo ook hier, heerlijk kruidig en een verrassend goede combi met de eendenlever. Chapeau! Met het wild dat we nog voor de boeg hebben, twijfelen we even tussen Château Lynch-Moussas 1998 (Î49) en La Réserve de Léoville Barton 2001 (Î57). Onder druk van tafelgenote wordt het de laatste. Ze heeft voor kasteelheer Anthony Barton altijd al een zwak gehad.

Het glas met gebraiseerde hertenwang in eigen jus met aardappelschuim en truffel is vanwege de mooie aardse smaken een écht winters gerecht. Door naar de volgende ronde: gebakken duiffilet met mousseline van pompoen in een jus van PX-sherry. De duif weliswaar mooi rosé gebraden, maar de jus is écht veel te zoet. Ook de combinatie met de pompoen – te bitter door toevoeging van te veel gember – doet het voor ons niet. Dat is gelukkig anders met de naturel gebraden rugfilet van moeflon met gestoofde paddenstoelen in een botersaus van gerookte knof en rozemarijn. Alles perfect in harmonie en wat doet die wijn van Anthony Barton het er goed bij.

Als dessert heeft chef Bosman voor ons een ’Tatin’ van appel met ijsparfait van tonkabonen met karamelsaus en vanilleroom. Een verleidelijk zoet toetje dat een beetje doet denken aan die allereerste kus een eindje verderop aan de Rozenstraat.

Naam: Beyerick

Adres: Jagerlaan 1, 3701 Zeist

www.beyerick.nl

Voorlopig alleen vr. en za. open voor diner, parkeren voor de deur, menu’s: €41 (2 gangen) – €62 (5).

Tweet

 Mail

 Print

 Eten & Genieten Nieuwsbrief