Nog geen zeven jaar geleden opende Bart van Olphen zijn eerste viswinkel op de Utrechtsestraat. Inmiddels heeft hij vijf winkels en importeert hij vis voor onder andere Albert Heijn. Nu ligt zijn eerste boek in de winkels.
In Nederland heet het 'Het Fishes Kookboek', maar in Engeland hebben ze het 'Fishes Tales' gedoopt. Drie jaar kostte het om het boek uit te brengen. De Amsterdammer pakte onder andere het vliegtuig naar verre dorpjes in Alaska om, wat hij zegt, de lekkerste zalm van de wereld te halen.
Het is dan ook niet alleen een receptenboek voor de hobbykok geworden, maar ook een reisboek. Hij kwam erachter dat vissen op zee niet alleen een eenzaam beroep is, maar ook uiterst gevaarlijk.
De recepten moesten allemaal vissen betreffen die bij de supermarkt te krijgen zijn. Zijn favoriete recept uit het boek? Dat is in rode biet ingelegde zalm. "Als je wilde vis hebt, moet je er niet al te veel mee doen. Je moet het eigenlijk zo puur mogelijk eten", aldus onze 38-jarige visgoeroe.
Alaska was het meest indrukwekkend van zijn reizen. "We waren de derde Europeanen in vijftig jaar in dat dorp. Het is een piepklein dorpje in West-Alaska waar 96 procent van de beroepsbevolking werkloos is. Ze kunnen maar twaalf weken per jaar werken, want anders raakt de zalm op."
Gespreksonderwerp bij de presentatie was dan ook de grote overbevissing in de wereld. De Amsterdammer wil daar ten strijde tegen trekken en bezweert alleen maar daar op aarde te vissen waar rekening wordt gehouden met de visstand.
"Er moet voldoende vis overblijven", vindt Van Olphen. "Als we daar niet voor zorgen, is er voor de volgende generatie geen vis meer", waarschuwt hij. We kunnen het niet controleren, maar in zijn winkels wordt slechts 'milieuvriendelijke' vis verkocht. Twee keer per week wordt, uit vele delen van de wereld, de verse vis naar Schiphol gevlogen.
"Zeven jaar geleden wist ik nog niks van vis", sprak de Amsterdammer. Per toeval is Van Olphen in de vis beland. "Ik las in de krant dat Nederlanders slechts één keer in de drie weken vis eten. Toen ben ik een viswinkel op de Utrechtsestraat begonnen. Maar ik wilde wel wilde verse vis en ook lekkere vis, zoals je die in een haventje in Spanje kunt krijgen."
"Nu word ik gezien als een soort visgoeroe. Ik was laatst op een congres waar de bezoekers werd gevraagd hun hand op te steken als ze dachten het beter te hebben dan hun ouders. Echt, iedereen stak zijn hand op. De vraag die daarop volgde, was of de volgende generatie het beter krijgt dan ons. Bij het antwoord daarop vloog slechts een hand de lucht in. Dat zegt genoeg."
© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer