Restaurants

Van nonnenklooster tot 'raw bar'

Het resultaat mag er wezen. Van het schemerige pijpenlarestaurant is weinig over. In plaats daarvan een licht interieur dat doet denken aan de melkbar uit Stanley Kubricks cultfilm A Clockwork Orange. Witte plastic tafels en twee helverlichte bars die dienen als een soort brug naar de achtergelegen loungeruimte. We zijn op een historische plek in Amsterdam: het nieuwe restaurant Bridges onder leiding van boegbeeld Aurélien Poirot.

Wijnclub

Feestwijn

Voor feestwijnen willen we doorgaans wat meer uittrekken dan de 2,80 die we gemiddeld het jaar door besteden aan een fles wijn. Maar het is nog steeds crisis, dus is een beetje matigheid wel zo gepast. Goed, we zouden het een beetje rustig houden. Dat moeten ook de supers hebben gedacht toen ze hun assortiment voor de feestdagen gingen samenstellen. • 5 reacties

Kookboeken & Tools

Het Fishes Kookboek

Bart van Olphen trekt ten strijde tegen de overbevissing in de wereld en bezweert alleen maar daar op aarde te vissen waar rekening wordt gehouden met de visstand. "Als we daar niet voor zorgen, is er voor de volgende generatie geen vis meer", waarschuwt hij. Voor zijn eerste boek, boordevol recepten met duurzame vis, heeft de halve wereld rondgereisd. Samen met de Engelsman Tom Kine, die de rechterhand van Jamie Oliver is.

do 19 nov 2009, 14:57

Herfstmaal bij de Jonge

Bert Jan ter Braak

AMSTERDAM - Het Drents Museum moest met een bezoekje vereerd worden en omdat de ouders niet ver van Assen wonen, werd besloten gezamenlijk te lunchen, voorafgaand aan het museumbezoek. Hotel de Jonge werd het, op een steenworp van de cultuurtempel.

Foto: Frank Uijlenbroek

Grandcafé Centraal heet het gedeelte van het hotel waar een mens zich laven kan. Aan de straatkant een moderner, serreachtig stuk, achterin een warmer, klassieker restaurantdeel. Hier comfortabele stoelen en tafels waar borden, glazen en schaaltjes een goed heenkomen kunnen vinden.

Even op de tafelgenoten wachten was geen straf met een prima espresso à 1,70. Eenmaal neuzend op de menukaart, besluiten we de broodjes (rond de vier euro) en soepjes (idem) te laten voor wat ze zijn. Najaarspot zal het worden: kalfslever, sukadelap, procureur, saté, dat werk. Per gerecht rond de vijftien euro.

Geen halve maatregelen, zou blijken: voor een lunch bepaald substantiële hoeveelheden. Glaasje huiswijn erbij, de rode merlot/cabernet wat koel, maar goed van smaak, de witte sauvignon oké (2,70 per glas).

Moeders genoot van haar sukadelap: "om te zuigen" en "lekker gekruid", maar moest aanvankelijk de beloofde zelfgemaakte appelmoes ontberen. De aardappelpuree van de kaart is nimmer gekomen, maar dook wel op bij de lever, waar juist frites waren gevraagd.

Die frites kwamen trouwens ook, alsmede een bakje gebakken aardappels. Pa at met smaak van zijn procureur, maar vond wel dat er een overdaad was aan varkensschouder ten opzichte van de dobbelsteentjes bloedworst. De kalfslever was "gewoon heel erg lekker", de saté viel in de categorie 'oké'.

Op tafel overigens de tegenwoordig kennelijk verplichte zielloze zout- en pepermolentjes, waarvan het zoutvaatje helaas stuk was, zodat een regen aan zout op de frites neerdaalde. Wég met die groothandelswaar, een persoonlijker vaatje op tafel oogt een stuk beter. En oh ja, bij een maaltijd als deze horen natuurlijk geen dunne papieren servetjes.

Hoe het ook zij, na zo'n maal maakte het gebak in het museumrestaurant geen schijn van kans meer.

Hotel de Jonge, Brinkstraat 85 Assen. 0592 312 023, info: www.hoteldejonge.nl