• Home
  • Film
  • Muziek
  • Podium
  • RTV
  • Air Miles Tickets
 
 
Exclusieve artikelen van de Telegraaf redactie
do 17 jan 2013, 06:00

Seks als therapie

Recensie: The Sessions

door Marco Weijers

Polio verlamde zijn lichaam, zijn scherpe geest en zijn gevoel bleven onaangetast. Ondanks zijn handicap probeerde journalist en dichter Mark O'Brien daarom later als volwassene álles uit het leven te halen. Seks hoorde daarbij, vond hij. En dus riep hij op zijn 38e de hulp in van een professionele sekstherapeute om zijn maagdelijkheid te verliezen. Beter laat dan nooit.

Filmgegevens
Titel The Sessions
Regisseur Ben Lewin
Productiejaar 2012
Genre Drama
Hoofdrolspelers [John Hawkes, Helen Hunt, William H. Macy]
Rating full star full star full star full star

In The Sessions, vorig jaar dé verrassing van Sundance, geeft John Hawkes indrukwekkend gestalte aan O'Brien tijdens die fysieke en emotionele ontdekkingsreis. Gekluisterd aan een bed, dagelijks veroordeeld tot een urenlang verblijf in een ijzeren long, gekromd door zijn verlamming, ziet hij zijn lijf als een soort vijand. Cheryl (Helen Hunt) verandert dat beeld in een beperkt aantal bedsessies, door met schaamteloze openheid en vriendelijke warmte 'lichaamswerk' met hem te verrichten. Mark praat zijn priester (William H. Macy) regelmatig bij over zijn ervaringen en werpt zo een licht op de enorme impact die de sessies op zijn leven hebben. Intussen blijkt ook Sheryl bij zoveel gedeelde intimiteit moeite te hebben haar professionele afstand te bewaren.

Regisseur Ben Lewin liet zich voor zijn film inspireren door een artikel van O*Briens eigen hand en laat ook de humor van de in 1999 overleden hoofdpersoon doorklinken in The Sessions. Zo ontstaat een mooie mix van intiem drama en ingehouden komedie. Dat Helen Hunt vorige week voor haar moedige rol een Oscarnominatie in de wacht sleepte, is zeker verdiend, dat John Hawkes die erkenning niet kreeg bepaald onbegrijpelijk.

 


Reacties