Pssst! De Telegraaf krijgt een nieuwe website. Nieuwsgierig? Bekijk ‘m hier!
Dit is het laatste Premium artikel dat u gratis kunt lezen. Tijd voor een abonnement!
premium
Foto: ANP

Guns N' Roses bijna als vanouds in Nijmegen

12 JUL 2017 Bart Wijlaars

Niemand kon zanger Axl Rose nog uitstaan toen het grote Guns N' Roses in de jaren 90 uit elkaar viel. Woensdagavond in het Nijmeegse Goffertpark stond hij, na bijna twintig jaar de kar alleen getrokken te hebben, toch weer zij aan zij met zijn oude strijdmakkers Slash en Duff McKagan.

Wat voor avond het zou worden? Een waarop al na tien minuten het eerste vechtpartijtje ontstaat in het door mannen in de veertig gedomineerde publiek. De eerste grote muzikale klapper, Welcome To The Jungle, sust de boel voor het duwen en trekken escaleert. Dat nummer is meteen zo groots en meeslepend als ooit, waarbij Axl laat horen dat er in zijn stembanden - eenmaal opgewarmd - nog best rek zit op zijn 55e. Over welke band in Nijmegen op het podium staat kan vanaf dit moment ook al geen enkel misverstand meer bestaan.

In het volgende Double Takin' Jive laat vervolgens ook Slash even zijn onnavolgbare en ongeëvenaarde kunsten horen. Op de 'veramerikaande' Brit, stijlvast in het zwart met hoge hoed, zit al helemaal geen sleet, zo blijkt. Man man, wat een klasbak nog altijd. En zijn eveneens ooit met bombarie vertrokken kompaan op de bas, Duff McKagan, speelt al even achteloos strak. Als weer wat later Axl zich ouderwets door Wings-cover Live And Let Die schreeuwt weet je dat het zo'n concert wordt waarbij heel wat nostalgici enorm aan hun trekken komen. En aan de hoeveelheid Guns N' Roses-shirts te zien zijn dat er heel wat onder de 65.000 man publiek.

Die krijgen de bonte avond van hun leven voorgeschoteld, met alle bekende nummers en tijdens de bijna drie uur die het concert duurt ook heel veel relatief onbekender werk. In het ene nummer steelt Slash de show, Axl weer in tal anderen, hoewel ook gezegd mag dat zijn zang ook af en toe hapert.

Als eerste klapper op de vuurpijl verschijnt AC/DC's Angus Young nog even ten tonele, voor onder meer een daverende Whole Lotta Rosie. Geweldig om Axl die te horen zingen, nadat hij vorige zomer in die band zanger Brian Johnson verving. Op een avond als deze, die toch al bomvol rockklassiekers zit, past een tussendoortje als dit perfect.

Dat het ruzietje van eerder niet de toon heeft gezet, maar de sfeer ronduit uitgelaten is blijkt ook als Slash het liefdesthema uit The Godfather speelt, dat vrolijk door de meute van 'la la la la' wordt voorzien. Als de gitarist daarna het overbekende intro van Sweet Child O' Mine inzet gaat er alweer zo'n zinderende golf door het Goffertpark. Bij zo'n stemming kan Wish You Were Here van Pink Floyd (instrumentaal!) ook best als intro dienen voor November Rain. Die dient, tegen het vallen van de avond, als startpunt van een grote finale en vanzelfsprekend wordt ook deze Top 2000-kraker breed gedragen door het almaar rumoeriger wordende publiek. Dronken van de muziek? Het valt niet uit te sluiten na een supershow als deze...

Verder lezen?
Elke maand 15 premium artikelen gratis
Ik heb al een account / ik ben abonnee
Verder lezen?
U heeft deze maand 15 Premium artikelen gratis gelezen.
Tijd voor een abonnement!
14.4 °C
ZO2
Beurs AEX
AEX 528.47
+ / - -0.04%