Daniel Radcliffe imponeert in ’The Woman in Black’

Een intensieve voorbereiding is de basis voor een prestatie, zegt hij. „Je moet op de set nergens meer over na hoeven denken. Informatie verzamelen is het begin. Ik heb boeken gelezen over rouwen en verlies, met rouwconsulenten gesproken en met anderen over depressie. Wat steeds terugkwam, was het gevoel van uitputting, van diepe fysieke vermoeidheid. Arthur is een man die na de dood van zijn vrouw alle energie verloren heeft. Voor mij gaat de film over afsluiten, over verder kunnen. Als hij zich uiteindelijk realiseert dat hij toch iets heeft om voor te leven, is dat een overwinning.”

Zijn eerste film na Harry Potter is een mooi visitekaartje, maar belangrijker nog was zijn toneelrol in Equus, halverwege de Potter-cyclus. „In terugblik is dat het belangrijkste dat ik ooit heb gedaan. Niet alleen om wat ik ervan leerde, maar ook dat ik het tóen deed. Als ik nu pas iets buiten de Potter-films zou doen, was het nog veel moeilijker geweest om me van dat imago los te maken. Door Equus begrepen mensen dat ik geïnteresseerd was in iets anders en dat ik risico’s wilde nemen. Ik hoorde later van regisseurs dat ze me daarna als acteur serieus namen.”

Tijdens de leerschool van Harry Potter was Gary Oldman een onvergetelijke voorbeeld, kijkt Radcliffe terug. „De opnames waren als een acteeropleiding, die op film werd vastgelegd. Alsof je groei als acteur werd gedocumenteerd. Bij deel drie realiseerde ik me voor het eerst wat wérkelijk acteren inhield, toen ik Gary bezig zag. Zonder vrees, altijd op zoek. Opwindend. Dat wilde ik ook.”

Net als Emma Watson en Rupert Grint, inmiddels ook veelbelovend in nieuwe filmrollen, is Daniel Radcliffe altijd nuchter, vriendelijk en bescheiden gebleven. „Ik was bevoorrecht met een aantal betrekkelijk rustige, ongestoorde jaren. De eerste twee films werden onmiddellijk na elkaar opgenomen. Twee jaar op dezelfde plek, met dezelfde ploeg. Ik was gewoon een jongetje dat op de set rondrende. Met z’n drieën hadden we plezier. We kregen de tijd om te wennen aan bekendheid.”

„De filmcrew was ook heel belangrijk. Meer nog dan Emma en Rupert, die er niet altijd waren, werden zij mijn dagelijkse vrienden. Van hen hoorde ik verhalen over het gedrag van sommige bekende acteurs.” Hij lacht. „Nou, zo wilde ik dus zeker niet worden."

De somberheid van Arthur viel soms zwaar, maar de vrolijkheid van How to Succeed… was ook niet altijd gemakkelijk, vergelijkt Daniel Radcliffe. „De openingsavond en de eerste weken gaan voorbij in een roes. De notabelen en de rocksterren in het publiek vinden ‘t prachtig. Maar daarna komen de gewone toeschouwers. Vaak heb je prima publiek, maar soms vinden vijfhonderd van de duizend toeschouwers het helemaal niet leuk. Dan moet je de energie en de moed vinden om door te gaan.”

„Er zijn dagen dat je niets hoeft te doen en ze lachen en avonden dat je denkt: hoe kan dat nou, gisteren lag de zaal dubbel. Er zit geen logica in. Dat is de uitdaging van een seizoen: een openingsavond kan iedereen, maar kun je het zes maanden later nog? Zware avonden zijn belangrijk. Je leert het meest van momenten waarop je faalt.”

 Mail

 Print

 Film en Uitgaan Nieuwsbrief

GERELATEERDE ARTIKELEN

27-05:

Gouden Palm voor Haneke

25-05:

Gouden Film voor Jackie

25-05:

Gijs Scholten van Aschat in horrorfilm

24-05:

Nicole urineert Zack in gezicht

24-05:

FILMFLITS- Men in Black 3: geslaagde reanimatie