Venetië trapt af op spitzen

Dit jaar legde Darren Aronofsky, de regisseur van de openingsfilm, de lat aanzienlijk hoger. In een rol als balletdanseres schittert Natalie Portman met een donkere gloed in zijn sterke psychologisch thriller Black Swan.

Twee jaar geleden kwam Darren Aronofsky ook al naar het Lido, het strandeiland dat de lagune van Venetië afschermt van de open zee. Hier begon de zegetocht van The Wrestler met een Gouden Leeuw voor de regisseur, gevolgd door een ware prijzenregen én een Oscarnominatie voor hoofdrolspeler Mickey Rourke. Hoewel de ruige worstelwereld niets gemeen lijkt te hebben met pirouettes op spitzen en gefladder in tutu’s, vertelde Aronofsky in Venetië dat hij The Wrestler en Black Swan beschouwt als delen van een tweeluik. ,,Terwijl ik me in de balletwereld verdiepte, ontdekte ik steeds meer parallellen. Zowel bij worstelen als bij ballet kijken we naar mensen die hun lijf op extreem fysieke wijze gebruiken.”

Ook de enorme inzet van zijn hoofdrolspeelster vergeleek hij met de inspanningen die Mickey Rourke zich eerder troostte. Natalie Portman, die van jongs aan ballet doet, trainde tien maanden lang vijf uur per dag voor haar rol in Black Swan. Ze speelt Nina, een professionele ballerina bij een dansgezelschap in New York. De artistiek leider (Vincent Cassel) is op zoek naar een nieuwe prima ballerina voor een veeleisende dubelrol in Het Zwanenmeer. Nina’s perfecte techniek en haar onschuld - resultaat van een beschermde jeugd en een volledige toewijding aan haar vak - maken haar tot een logische keuze om de Zwanenkoningin te spelen. Maar aan haar vermogen om gestalte te geven aan de zwarte zwaan, een verleidelijk en gevaarlijk creatuur, twijfelt de choreograaf .

Schaduwkanten
Nina krijgt daarom de opdracht schaduwkanten van zichzelf te onderzoeken. De ballerina doet dat aarzelend, waarbij ook haar sluimerende seksualiteit langzaam ontwaakt. Haar breekbare psyche wordt nog erger door elkaar gerammeld als er een geraffineerde concurrente (Mila Kunis) opduikt voor de begeerde dubbelrol. Black Swan trekt je als kijker onweerstaanbaar Nina’s binnenwereld in, waar de druk van optimaal presteren ’t laat stormen en spoken. De prachtige muziek, die voortborduurt op Tsjaikovski’s originele compositie, verhevigt de emotionele impact en helpt de spanning opbouwen tot een zinderend einde.

Black Swan is een sterke concurrent voor de andere films die tot en met 11 september strijden om de prijzen. De competitiejury die straks de winnaar zal kiezen, wordt voorgezeten door van Quentin Tarantino. Samen met zijn collega’s krijgt hij 23 films te zien die een gooi doen naar de Gouden Leeuw. Kanshebbers zijn onder andere Sofia Coppola’s Somewhere (over een losgeslagen Hollywoodster die zich over zijn 11-jarige dochter moet ontfermen), het relatiedrama Drei van de Duitse regisseur Tom Tykwer en Francois Ozons Potiche, waarin huisvrouw Catherine Deneuve zich onverwacht blijkt te ontpoppen tot een uitstekende directeur van een paraplufabriek.

Nederlandse kandidaten ontbreken in het hoofdprogramma. Wie goed zoekt, vindt in de Orizzonti-sectie voor grensverleggende films één Nederlands-Oostenrijke coproductie terug. Dat is Forgotten Space, een documentair essay over de zee en de tol van de globalisering, gemaakt door Noël Burch en Allan Sekula. Het bijprogramma Venice Days telt wel een Nederlandse bijdrage: Scena del Crimine, een documentaire van Walter Stokman.

Eén geluksvogel heeft in Venetië de buit al bijna binnen. John Woo, de Chinese regisseur van films vol gestileerd geweld, ontvangt vanavond een Gouden Leeuw voor zijn gehele oeuvre. Voorafgaand aan de vertoning van zijn nieuwe oosterse vechtspektakel Jianyu (Reign of Assassins), waarin Hong Kong-ster Michelle Yeoh de hoofdrol speelt. Zij zal op het Lido hoogstpersoonlijk zorgen voor het nodige wapengekletter.

Tweet

 Mail

 Print

 Film en Uitgaan Nieuwsbrief

GERELATEERDE ARTIKELEN

09-02:

Filmflits- Week met vier sterren films!

09-02:

Recensie The Muppets

09-02:

Recensie 'Shame'

09-02:

Oscarwinnaar Ben Kingsley vergeten filmtovenaar in Hugo

09-02:

Recensie The Devil Inside