• Home
  • Film
  • Muziek
  • Podium
  • RTV
  • Air Miles Tickets
 
 
Exclusieve artikelen van de Telegraaf redactie
Foto: Neon
do 06 dec 2012, 11:30

Passie op de planken

Anna Karenina

door Eric Koch

Het leven is een schouwtoneel, zei Shakespeare al en regisseur Joe Wright brengt die uitspraak in de praktijk bij zijn verfilming van Anna Karenina. Elk hoekje van een schouwburg is ingericht om scènes uit de klassieke roman van Tolstoj uit te beelden. Keira Knightley is de opvolgster van Greta Garbo en Vivian Leigh als de gedoemde heldin, die aan haar liefde voor graaf Vronski te gronde gaat.

Filmgegevens
Titel Anna Karenina
Regisseur Joe Wright
Productiejaar 2012
Genre Drama
Hoofdrolspelers [Keira Knightley, Aaron Taylor- Johnson, Jude Law]
Rating full star full star full star half star

De intelligente en zelfbewuste Russische Anna is anno 1874 geborgen getrouwd met een kalme geestelijke (Jude Law). Ze is tevreden met haar positie en haar adellijke vriendenkring, tot ze in de ogen kijkt van graaf Vronski. De knappe militair is de verloofde van de jonge prinses Kitty, die op haar beurt wordt aanbeden door landeigenaar Levin. Passie schuift de uitgestippelde toekomst bruusk opzij. De affaire van Anna en haar officier (charmant neergezet door de opvallend veelzijdige Aaron Taylor-Johnson) wordt steeds minder tersluiks en na een zomer vol romantiek raakt Anna zelfs in verwachting. Zelfs dan nog is haar pragmatische echtgenoot Karenin bereid om haar terug te nemen, maar Anna’s koers staat vast. Ingenieus glijdt regisseur Joe Wright van het ene tafereeltje naar het andere. Van een rijk gestoffeerde scène op het toneel gaan we naar een terzijde in de coulissen of naar een treinstation in de zaal. Zelfs in de nok van de schouwburg weet hij nog plekjes te vinden om zijn vakkundige acteurs Tolstojs teksten uit te laten spreken. Dat we een enkel moment plots in de buitenlucht zijn, mag worden opgevat als de afspiegeling van de zienswijze van natuurmens Levin. Wrights tour de force levert een visueel en intellectueel imponerend schouwspel op, dat echter in het hoofd blijft steken. Zijn bijzondere, elegante verfilming is eerder een sfeervolle illustratie van Anna’s leven vóór Vronski, dan een overrompelende verbeelding van haar hartstocht.