De zangeres staat onherkenbaar op de cover, als geestelijke met een kale bol. Haar zangkunst is intussen de herkenbaarheid zelve, al begint het uniforme jodelwerk in snelle aria’s steeds meer op hinniken te lijken. Zelfs in langzame noten kan ze het gebibber amper meer afzetten.
Arme Bartoli, het publiek en de platenmaatschappij hebben in de loop der jaren ook zoveel bijzondere kunstjes verwacht van haar in wezen kleine stem. Dan, in track 8, wordt de ziel toch weer even ten diepste geroerd.
3 sterren (5)
© 1996-2013 TMG Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Gebruiksvoorwaarden | Privacy | Cookies | Cookie-voorkeuren | Disclaimer