Financieel/Ondernemen

Kristel Groenenboom: ’Een heftruck kopen is het ergste’

Baas bevecht vooroordelen

Door Lorraine Marlisa

Kristel Groenenboom nam afscheid van degenen die haar niet als directeur accepteerden.

Kristel Groenenboom nam afscheid van degenen die haar niet als directeur accepteerden.

MARCEL ANTONISSE

Amsterdam - Kristel Groenenboom (31) nam op 23-jarige leeftijd het containerbedrijf van haar vader over en kwam erachter dat niet iedereen zat te wachten op een jonge vrouw aan het roer. In ‘Mag ik meneer Kristel even spreken’ doet ze letterlijk een boekje open over de vooroordelen waar ze op stuitte.

Kristel Groenenboom nam afscheid van degenen die haar niet als directeur accepteerden.

Kristel Groenenboom nam afscheid van degenen die haar niet als directeur accepteerden.

MARCEL ANTONISSE

De titel refereert naar alle keren dat bellers er klakkeloos van uitgingen dat ze een man aan de lijn zouden krijgen bij het zien van de functie voor haar naam: directeur. „Heel gek, je ziet toch dat Kristel mijn voornaam is”, vertelt Groenenboom.

Als jonge vrouw, volgende generatie in een familiebedrijf, die ook nog een Porsche rijdt, had ze heel wat uit te leggen toen ze het bedrijf overnam. „Ik kreeg van relaties te horen: ’Je moet het nog waarmaken, hé’.” Een vrachtwagenchauffeur kon zijn ogen niet geloven toen ze uit haar bolide stapte: ‘Is die van jou?’. „Die vraag krijgt een man niet.’

Groenenboom runt het bedrijf met dertig werknemers en een jaaromzet van $4 miljoen nu acht jaar. Ze heeft ’alle vooroordelen’ overleefd. Al moest ze daar wel de nodige maatregelen voor nemen. Zo stuurde ze de oude boekhoudster met vervroegd pensioen. „Zij kon niet accepteren dat de dochter van de baas het had overgenomen en wiste met opzet allerlei bestanden. Dat kon écht niet.”

Als kind kwam Groenenboom al op de zaak in Oosterhout en liep tijdens haar studie ongeveer twee dagen in de week mee met haar vader. „Personeel ging verschillend om met mijn nieuwe rol. Er waren dinosauriërs die mij niet accepteerden, zij die de kat uit de boom keken en mensen die mij hielpen. Als leidinggevende is het belangrijk dat je mensen om je heen hebt, met wie je kunt werken. Ik heb afscheid genomen van degenen die dat niet wilden.”

De tegenwerking kwam niet alleen van mensen binnen het bedrijf. „Een heftruck kopen, dat is echt het ergste”, verzucht ze. „Ik had eens bij drie verschillende bedrijven een offerte opgevraagd. Eén van die kerels liet elke keer seksistische opmerkingen vallen. Toen ik hem liet weten dat ik voor een ander merk ging vanwege de prijs-kwaliteitverhouding, wilde hij de bedrijfsleider spreken. Want ik was als vrouw onkundig en snapte de technische details niet.”

Ze stuurde een mail terug waarin ze zei te hebben gekozen voor een ander merk omdat de vertegenwoordiger daarvan veel charmanter en beter gekleed was. „Dat zou ik nu niet meer doen”, zegt Groenenboom. „Het was olie op het vuur en hij begon mijn medewerkers te bellen: of zij niet konden beslissen in plaats van hun achterlijke baas.”

Volgens haar is het beter om je niets aan te trekken van vooroordelen. „Gewoon doorgaan, beslissingen blijven nemen en doen wat je belooft”, tipt Groenenboom. Is ze niet bang om fouten te maken als mensen haar zo onderschatten? „Je moet juist fouten durven maken en ze bespreken, daar leer je van.” De Porsche rijdt ze nog. Een dure auto heeft ook voordelen, hij straalt succes en kredietwaardigheid uit, schrijft ze. „Koop de auto die je wilt, laat je niet in een hokje stoppen.”