Nagelbijters risicogroep Mexicaanse griep

door RENÉ STEENHORST

Venlo - Juist nu vrachtwagens deze en komende week miljoenen doses griepvaccin naar circa 1200 huisdokters, ziekenhuizen en andere zorginstellingen rijden, zodat kan worden begonnen met massavaccinatie, dient zich een nieuwe en volstrekt onverwachte risicogroep aan voor besmetting met het H1N1-virus: de nagelbijters…

Foto: Corbis

Volgens het kenniscentrum voor de gezondheidsgevolgen van nagelbijten, het IPO te Venlo, zouden nagelkluivende Nederlanders ook in aanmerking moeten komen voor preventieve vaccinatie tegen de verraderlijke Mexicaanse griep.

Nagelknabbelaars? Is dat nu niet een tikkeltje overdreven? Directeur AlainRaymond van Abbe vindt, uiteraard, van niet. Maar hij heeft goede redenen voor dit opvallende pleidooi. Feiten, inderdaad niet van enige logica ontbloot.

„Het is bekend”, zegt Van Abbe, „dat het griepvirus wordt overgedragen door een handdruk of bij het aanraken van een deurklink of een telefoonhoorn. Niet voor niets wordt daarom overal aangeraden regelmatig de handen te wassen. Dit kan besmetting voorkomen. Ook niet zonder reden adviseren bedrijven medewerkers hun handen te ontsmetten met desinfecterende gels, die zij beschikbaar stellen. Daar de nagelbijter steeds weer met de handen in de mond komt, behoort deze omvangrijke groep zeer beslist tot de risicogroep!”

Nederland telt ongeveer twee miljoen frequente of hardnekkige nagelbijters. Het gaat om kinderen vanaf een jaar of drie, pubers en volwassenen. „Juist deze nagelbijters zijn vatbaar voor infecties, in dit geval de Mexicaanse griep”, beweert Van Abbe. De medische term voor nagelbijten is: onychofagie. Zijn zelfstandige kenniscentrum – Instituut voor Pathologische Onychofagie (IPO) – is dan ook vernoemd naar het aanhoudend en soms dwangmatig bijten op nagels. Want afgezien van het sporadisch licht knabbelen, zoals even een oneffenheidje wegwerken met de tanden, bestaat er ook minder onschuldig bijtgedrag. Vormen van nagelbijten waarbij wondjes en zelfs grotere verwondingen kunnen ontstaan, met niet zelden infecties en misvormingen van de nagelbedden en vingers tot gevolg. Hierbij is dan sprake van een zekere uiting van ’automutilatie’, ofwel zelfbeschadigend gedrag dat, aldus de IPO-directeur, behandeld dient te worden.

Van Abbe: „Nagelbijten staat bekend als zijnde een impulsstoornis. Onbewust en geheel onbemerkt gaan de handen van een nagelbijter de hele dag steeds weer naar de mond om aan de nagels te kunnen bijten. Nagelbijten gebeurt zonder opzet en dikwijls zonder dat de nagelbijter er erg in heeft. Het is inderdaad moeilijk af te leren.”

De Rotterdamse viroloog A. Osterhaus ziet ondanks het pleidooi van het nagelbijtinstituut geen enkele reden om nagelbijters als een extra grieprisico te beschouwen: „Zij behoren inderdaad niet tot de erkende risicogroepen voor deze griep, omdat niet is aangetoond dat nagelbijten een verhoogd grieprisico geeft. De Wereldgezondheidsorganisatie WHO heeft die groepen zeer zorgvuldig bepaald. En alleen onychofagie leidt niet tot een griepbesmetting.”