Hoewel de betreffende pleisterplaats al jarenlang een twijfelachtige (Oost-Europese) reputatie heeft en hier al regelmatig extra politiesurveillance wordt ingezet, grijpen criminelen dus inderdaad ongegeneerd hun kans. Enigszins ‘toevallig’ was het ook – beredenerend vanuit mezelf - omdat ik een week later notabene als dagvoorzitter was geboekt bij een symposium, dat ging over ‘Ondernemen en Veiligheid’. Fred Teeven, staatssecretaris van Justitie, was daar ook aanwezig om met ondernemers te praten over wat de verantwoordelijkheid van de ondernemer op dat vlak feitelijk behelst. En hoe ver die gaat.
Anticiperen
Natúúrlijk heeft iedere ondernemer zijn eigen verantwoordelijkheid. Maar kún je op alles anticiperen? Want had ik bijvoorbeeld met mijn laptoptas misschien een (te) uitnodigend signaal afgegeven? Pak me! Ik heb iets van waarde!
En had ik die documenten, die ik thuis nog moest bestuderen, niet beter ergens digitaal kunnen opslaan? Of had ik mijn laptoptas onzichtbaar in de auto moeten laten? Maar ja, dan hadden ze mijn auto wellicht opengebroken, want iemand die strak in het pak zit, zou best wel eens iets interessants in zijn kofferbak hebben kunnen liggen. Maar ook: had ik überhaupt het risico moeten nemen om in dat slecht gereputeerde wegrestaurant een broodje te bestellen?
Gek genoeg gaat binnen die 1,7 seconde dit soort vragen door je heen. En ook nog eens de adrenaline. Op zo’n moment gun je dat soort figuren namelijk een definitieve plek in een rolstoel. Ja, door een schop van mij. Bijna tegelijkertijd weet je dondersgoed dat ze best wel eens een mes op zak kunnen hebben. Dus: toch maar niet het gevecht aangaan? En ook weer heel praktisch: ik moet mijn bankpasjes blokkeren. Maar weet ik het nummer van mijn zakelijke rekening wel uit het hoofd? En, kunnen ze op mijn laptop inbreken en de passwords hacken? En zo ja, wat dan?
Back-up
Gelukkig is op dat vlak bij mij alles goed beveiligd. Elke dag worden er twee automatische back-ups gemaakt, waar niemand – behalve ik, met behulp van mijn automatiseringsleverancier – bij kan komen. Regeren is immers vooruitzien, hoewel je nooit weet wát je precies voorziet. Het verbaast me echter wel dat ik toch nog regelmatig zzp’ers tegenkom die nog nooit van hun leven een back-up hebben gemaakt en dus blijkbaar van Russische Roulette houden. Natuurlijk gaat het goed, zolang het goed gaat. Maar een ongeluk, overval of crash kondigen zich nooit van te voren aan.
Tja, zo bleek mijn beroving ineens een onverwachte confrontatie met de keiharde werkelijkheid. Niets ontziend en meedogenloos. Echte criminaliteit die mij als mens, als ondernemer, als zzp’er trof. Het heeft me aan het denken gezet. Kan ik nog met een laptoptas over straat? Of beter gezegd: dúrf ik nog met een laptoptas over straat? En wat kan ik zélf (nog meer?) doen om de ellende te beperken. Oké, een gebroken vinger en wat schrammen overleef ik wel. Maar bovenal: zijn mijn bedrijfsgegevens veilig? Die vormen wel de aorta van mijn bestaan.
Eén ding weet ik zeker. Het is niet prettig om even te wankelen.
© 1996-2013 TMG Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Gebruiksvoorwaarden | Privacy | Cookies | Cookie-voorkeuren | Disclaimer