Nieuws/Columns

DFT

Cruciaal

Door Paul Koster

Volgende week woensdag belooft een cruciale dag te worden in de geschiedenis van AkzoNobel. Dan gaat het verfconcern aan de markt uitleggen waarom het bod van de Amerikaanse branchegenoot PPG een significante onderwaardering van de onderneming betekent. PPG is bereid €90 per aandeel Akzo te betalen, ruim 30% meer dan de koers van het aandeel Akzo op enig moment sinds de eeuwwisseling.

Tot nu toe heeft AkzoNobel nauwelijks informatie gegeven waaruit beleggers kunnen afleiden dat ze er al die jaren zo naast hebben gezeten met hun waardering van het aandeel AkzoNobel. Uiteraard gaat het bij een overname niet alleen om de prijs. Mededingingskwesties, werkgelegenheid en de gevolgen voor andere stakeholders spelen een belangrijke rol. PPG zegt bereid te zijn tot toezeggingen op al deze terreinen, wil daartoe om tafel met Akzo, maar die weigert dat categorisch.

Bij gebrek aan duidelijkheid is het gissen naar de redenen voor de weigering tot dialoog. Een vaak gebruikt argument in dergelijke situaties is dat contact tussen partijen de koers zal opstuwen richting het overnamebod, waarna de begeerde onderneming bijna niet meer terug kan. Als de gesprekken tot niets leiden zou dat een significante terugval van de koers kunnen betekenen en daar zijn aandeelhouders niet blij mee. In deze kwestie kan dit argument geen rol spelen. Akzo belooft immers op eigen kracht een hogere waardering te kunnen bewerkstelligen dan het bod.

Het kan ook niet zo zijn dat Akzo niet is voorbereid op een dergelijk gesprek. In een recent interview met De Telegraaf liet Akzo’s president-commissaris Burgmans weten dat een management tegenwoordig altijd voorbereid moet zijn op een overnamebod.

Een goede voorbereiding vergt echter meer dan een draaiboek waarin een ongevraagd bod binnen luttele uren wordt afgewezen. Een onderneming die sterk presteert en dat effectief duidelijk weet te maken aan de buitenwereld zal weinig aantrekkelijk zijn voor potentiële kopers. Het heeft er alle schijn van dat Akzo dit aspect heeft onderschat of te laat heeft ingezien. Alleen al de noodzaak om volgende week extra maatregelen te presenteren, zo kort na de publicatie van de jaarcijfers, maakt dit eens te meer duidelijk.

Dat Akzo een overnamekandidaat is geworden wijt Burgmans vooral aan het Trump-effect en de zwakke euro, waardoor Europese ondernemingen ’goedkoop’ zijn voor Amerikanen. „AkzoNobel kan daar weinig aan doen.”

Het zou Akzo sieren als het enigszins de hand in eigen boezem zou steken door te erkennen dat het te weinig uitdagende resultaten heeft nagejaagd de afgelopen jaren. Zover is Burgmans in ieder geval nog niet. Er valt nog een hoop uit te leggen komende dagen.

Paul Koster is directeur van de Vereniging van Effectenbezitters.