Nieuws/Vrouw

Verhalen achter het nieuws

Janet kan door hersenziekte straks niet meer voor dochter zorgen

Door Jolien van de Griendt

Eén op de vier Nederlanders heeft een hersenaandoening. Dat kan variëren van ADHD en depressies tot een hersentumor of dementie. Maar heel vaak zijn de problemen onzichtbaar en dat kan leiden tot veel onbegrip. De Hersenstichting start vandaag daarom met een nieuwe campagne. Janet (50) kreeg zeven jaar geleden de diagnose Parkinson. ‘Mijn medicijnen werken steeds minder goed.’

Het begon met een trilling in haar been. Janet dacht lang dat het vanzelf wel over zou gaan, en de huisarts ook. “Ik kreeg te horen dat het tussen mijn oren zat, of dat ik gewoon onrustige benen had.” Maar flink wat tests en onderzoeken later, bleek in 2010 dat de diagnose een stuk ernstiger was. “Dan ben je 43, en hoor je dat je de ziekte van Parkinson hebt. Op zo’n moment is er echt even niets meer.”

De ziekte van Parkinson is een hersenaandoening waarbij zenuwcellen langzaam afsterven. Dat leidt tot allerlei bewegingsproblemen zoals ongecontroleerd trillen, traagheid in beweging en moeite met lopen. De symptomen worden steeds erger, en in latere stadia van de ziekte ontstaat vaak dementie.

Inmiddels heeft Janet medicijnen die de trillingen goed onderdrukken, al is dat natuurlijk alleen symptoombestrijding. “De ziekte kan niet genezen, en ik merk dat de medicijnen steeds minder goed hun werk doen. Ik moet ze steeds vaker innemen. Op een gegeven moment gaan die pillen meer kwaad doen dan goed, maar daar wil ik nu nog niet aan denken.”

Ondanks de goede medicijnen heeft de ziekte een enorme impact. “Ik ben volledig afgekeurd. Dat vond ik heel moeilijk om te accepteren op mijn leeftijd. Ik geef nu soms een uurtje in de week Spaanse les bij mijn dochter op school, en dat vind ik fantastisch. Ik zou dolgraag meer les willen geven, en me zelfs willen laten omscholen. Maar dat gaat echt niet. Daar kan ik af en toe wel heel kwaad om worden”, vertelt Janet.

Het moeilijkst van de ziekte vindt Janet dat ze niet wil dat haar dochter Alicia (10) er te veel mee geconfronteerd wordt. “Vooral ‘s avonds ben ik slechter, loop ik moeilijker en kan ik minder. Alicia ziet dat natuurlijk ook. Ze helpt me dan ook enorm extra in het huishouden en met de dingen die ik niet meer kan. Maar ik wil natuurlijk vooral dat ze zelf onbezorgd kan opgroeien, zoals ieder ander kind.”

Lees Janet’s hele verhaal nu op VROUW: “Iedere moeder wil voor haar kind zorgen, en niet andersom.”