Nieuws/Binnenland

Dagboek van een minnares

Deel 115: ‘Wat een lekker begin van het nieuwe jaar was dit’

In de nieuwe aflevering van Dagboek van een Minnares pakt de nieuwjaarsnacht van Laura net wat anders uit dan dat ze zou willen.

“Hé muurbloempje! Kom op, het is bijna 12 uur!”

Ik schrok op uit mijn overpeinzingen toen ik een glas champagne in mijn hand kreeg gedrukt. Remko, de broer van Fleur, keek me lachend aan en toen begon iedereen af te tellen.Hij kuste me vol op de mond. “Een heel mooi 2018 gewenst, schoonheid. Dat al je dromen maar uit mogen komen.”

​“Jij ook,” zei ik mat. Van mijn dromen was tenslotte niet veel meer over.

Naarmate de nacht vorderde en ik steeds meer dronk, werd ik steeds bozer. Alle beloften die Mark me had gedaan, waren die dan niets waard geweest? Ik had me natuurlijk moeten realiseren dat hij er anders in stond dan ik. Dat hij nog met heel veel tentakels aan Josien vastzat en hij waarschijnlijk de afgelopen weken alleen maar had zitten wachten tot hij weer naar huis mocht.

Als het aan hem zou liggen, zou er waarschijnlijk niets veranderen. Dan zou hij eeuwig met Josien getrouwd blijven en ik uiteindelijk een zure oude vrijster worden, voor eeuwig kinderloos en smachtend wachten tot hij een paar uurtjes tijd voor me had. En ik zou nooit openstaan voor een nieuwe man omdat niemand zo leuk, lief en lekker was als hij.

Een nieuw jaar, nieuw begin voor Laura? Lees snel verder op VROUW.nl: Ik drentelde terug naar de woonkamer en pakte Remco vast. Misschien kon ik vannacht wel bij hem gaan slapen.