Nieuws

Kopen te duur, maar huren nog duurder voor middeninkomens

Huren voor de hoofdprijs

Door Eva Gabeler en Martijn Klerks

Dijkstra b.v.

Ze willen niets liever dan een huis kopen, maar kunnen dat niet door strengere regels en stijgende prijzen. En dus huren de middeninkomens noodgedwongen in de vrije sector, waar ze de hoofdprijs betalen. „Door regels en poespas is een huis kopen niet meer te doen.”

Dijkstra b.v.

Erwin Oud (25) noemt zichzelf een dorpeling: hij ziet het niet zitten om te vertrekken uit Middenbeemster. Hij was optimistisch toen hij zijn ouderlijk huis drie jaar geleden verliet, er staat genoeg te koop in het Noord-Hollandse dorp en hij heeft bovendien een bovenmodaal inkomen.

Maar van alle 57 huizen die nu via Funda te vinden zijn, is er niks beschikbaar onder de 198.000 euro – en hij kan er alleen maar van dromen dat hij dat bedrag kan lenen bij de bank. „Ik word de vrije huursector in gedwongen. Omdat Middenbeemster te duur is, moet ik uitwijken naar Purmerend. Weg bij mijn familie en vrienden.”

Met een middeninkomen is het moeilijk om een huis te kopen. Deze groep valt tussen wal en schip omdat zij te veel verdient voor een sociale huurwoning, maar te weinig om een huis te kopen waar zij fatsoenlijk in kan wonen. Het wrange is dat de kosten van het enige overgebleven alternatief, een huurhuis in de vrije sector, vaak net zo hoog blijken te zijn als het bedrag dat de bank hun niet wilde lenen.

Erwin Oud werkt als controller in de financiële sector en verbaast zich over de gedachtegang van de bank waar hij een hypotheek probeerde af te sluiten. „De gemiddelde huur ligt in Middenbeemster rond de 1000 euro. Als je dat omrekent, kom je uit op een hypotheek van 240.000 euro. Maar dat zou ik volgens banken niet kunnen betalen. Het is te gek voor woorden.”

De krappe en moeilijke woningmarkt werkt bovendien scheefhuren in de hand bij de groep mensen die eigenlijk liever een eigen huis zouden kopen. Michael Haamans bijvoorbeeld, woont in een sociale huurwoning in Haarlem met zijn vriendin en dochter van anderhalf. „Inmiddels hebben wij daar geen recht meer op, omdat de inkomensgrens de afgelopen jaren flink naar beneden is geschroefd. Maar omdat wij hier al zaten, kunnen we blijven door meer huur te betalen. Alleen kom je zo binnen de sociale huur ook niet in aanmerking voor een doorstroomwoning.”

De salesmanager zou graag verhuizen, het huis begint te klein te worden voor drie. Maar in de vrije sector kan hij niets vinden onder de 1250 euro huur per maand, zo’n 400 euro meer dan hij nu betaalt. Kopen is ook geen optie momenteel. „We kunnen een hypotheek krijgen van twee ton, mits we eigen inbreng van 15.000 euro hebben door de nieuwe regels. En dat hebben wij niet. Door alle regels en poespas is het bijna niet meer mogelijk om een huis te kopen, zonder dat je er één verkoopt.”

Zelfstandigen hebben het ook zwaar in de zoektocht naar een koophuis. Zzp’er Wouter Brand legt uit dat hij op dit moment genoodzaakt is een huis in Amsterdam te delen met een onbekende, omdat hij niet in aanmerking komt voor een sociale huurwoning. Hij heeft zijn eigen bv en doet projectmatig werk op scheepswerven.

„Het kleine beschikbare aanbod is onbetaalbaar”, zegt Wouter Brand. „Het is eerder regel dan uitzondering als je 1500 euro huur betaalt voor een piepklein appartementje. Een hypotheek gaat ook niet, want netto verdien ik te weinig. Dan zit er niets anders op dan voor een vermogen een huis te delen met een onbekende.”