Nieuws

Grootste militaire oefening met Nederlandse deelname in vijftien jaar

Nederland laat Poetin tanden zien

— null

Door Rob Savelberg

EPA

In de Poolse vrieskou ging gisteren de grootste Nederlandse militaire oefening sinds vijftien jaar van start. Operatie Bison Drawsko waarover ons land de leiding heeft, dient vooral om Rusland duidelijk te maken dat de NAVO springlevend is. „Na jaren van stabilisatie is het essentieel ons op volle gevechtsparaatheid te concentreren”, aldus brigade-generaal Jan Swillens.

EPA

Op het grootste oefenterrein van Europa, bij de ijsmeren van het gehucht Oleszno, staan dik 3500 Nederlandse soldaten in de bevroren modder. Hun gezichten zijn vastberaden. Ook achthonderd Polen, honderdvijftig Duitsers en tientallen Amerikanen, Canadezen, Esten en Belgen staan stokstijf stil op de oneindige vlakte.

Het is deze ochtend ver onder nul, als generaal Jan Swillens met zijn Boxer-voertuig komt aangereden. Hij beklimt het podium naast een metershoog houten kruis en begint het appèl. „De wereld verandert snel en is onvoorspelbaar”, verklaart de topmilitair tegenover zijn gehoor van duizenden collega’s. „We weten allemaal dat soldaten bij een crisis nooit nee kunnen zeggen.” Deze ferme uitspraak toont de Nederlandse bereidheid, om na de Russische agressie in Oost-Oekraïne en het inpikken van de Krim een streep in het zand te zetten.

Dan vervolgt de commandant van de 43 Gemechaniseerde Brigade: „Samen staan we bij elkaar en vormen we een schild.” Dit is, in een notendop, exact de verzekering die Polen, en ook de Baltische staten van Nederland en andere NAVO-partners willen horen. Ze voelen de Russische dreiging dagelijks als hete adem in hun nek.

Op het bevel „voorwaarts, mars!” begint de internationale parade met als decor de sneeuwmassa’s op de Poolse velden. Tientallen CV90-gevechtsvoertuigen en pantserhouwitsers gaan voorop. Boxers en Bushmasters volgen. Ze zullen de komende zes weken op het scherpst van de snede oefenen.

Blauwe rookwolken stuiven op in het landschap. Nederlandse pantservoertuigen, Poolse PT-91 tanks en Duitse Leopards schieten met hoge snelheid om de hoek. Boordschutters steken lachend hun duim omhoog. De laatsten behoren tot het nieuwe, gecombineerde 414 Duits-Nederlandse tankbataljon. „Deze compagnie oefent voor het eerst samen in het terrein. Ze worden onderdeel van de snelle flitsmacht van de NAVO in Oost-Europa”, legt generaal Swillens uit.

Even verderop zwoegen de zwaarbepakte mannen van luitenant Adriaan Vugts. Aan de rivier Drawsko bouwen ze een bruggenhoofd. Met een zwarte rubberboot gaan de infanteristen in camouflage-uniform en met vijftig kilo bepakking, tussen de ijsschotsen het water in. Met houten peddels, om in het donker geen lawaai te maken, en anti-tankwapens roeien ze naar de overkant.

Er wordt vandaag nog niet met scherp, maar met lasers op de wapens geschoten. Luitenant Vugts: „Zo wordt het duel gesimuleerd. De soldaten hebben speciale vesten met detectoren. Als ze worden geraakt, weten we dat ze gewond zijn en worden ze afgevoerd.”

Sergeant Maas van de 411 Pantsergeniecompagnie uit Oirschot is alweer een stap verder. Met Belgische collega’s bouwen zijn mannen met drie rubberboten, motoren en houten planken een mobiel vlot. „Hiermee kan de met een boordkanon bewapende jeep naar de overkant.” Vooraf graaft een vrachtwagen een veerstop.

Hierna houden de soldaten een oer-Nederlandse traditie in stand. De 105 Brugcompagnie kan met verschillende pontons een brug bouwen. „Aan de overkant hebben we al Canadese verkenners”, licht luitenant Vugts toe. „Als de kust veilig is kan het Poolse tankpeloton via haasje-over naar de overkant.” Maar daar zit een nog onzichtbare tegenstander te wachten.