Nieuws/Wat U Zegt

Catalaanse ’Acte van Verlatinghe’

ANP

In 1581 verklaarden de Noordelijke Nederlanden zich met de Acte van Verlatinghe onafhankelijk van Spanje. Meer dan een decennia aan vervolging als gevolg van de Reformatie door de Spaanse koning Philip de Tweede gingen daaraan vooraf.

ANP

Nadat pogingen om een andere soevereine vorst aan de Nederlanden te verbinden mislukte - zowel de Franse koning Hendrik III als Elisabeth 1 wilden niet - riepen de Nederlanden in 1588 zelf een republiek uit: De Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. Pas in 1648 bij de Westfaalse Vrede erkent Spanje deze republiek. Tachtig jaren met een bestand van 12,5 jaar, tegenwoordig zouden we dat een adempauze noemen, heeft het gekost om echt vrij te zijn en om eigenmachtig de staatszaken te regelen. Onze eigen soevereiniteit moeten we koesteren en bewaken tegen Brussel en degenen die ons land willen uitleveren aan de voortzetting van Karel V die de Nederlanden deel wilden maken van zijn Duitse tak.

De Catalanen willen niet langer de zetbaas van Madrid zijn. Hun Acte van Verlatinghe hebben ze al overgebracht. Ze willen, net als wij, vrij zijn. Wij kunnen niet anders, op straffe van ontkennen van ons roemrijke verleden, Catalonië erkennen als zelfstandige staat.

J. van Wierst, Almere

GJU
06 okt. 2017 16:58

KLAAS_JAN... We zullen zien hoe lang het nog duurt voordat de droom uiteenspat.

Klaas_Jan
06 okt. 2017 16:42

GJU: En zoals een Catalaanse vrouw cynisch opmerkte: voor die droom zullen wij, het gewone volk, het gelag betalen. Ik heb een nieuwtje voor jou : het gewone volk betaald sowieso het gelag, onder welk regime dan ook, dus dat Madrid en Brussel je ook nog uitzuigen is extra, zeg dat maar tegen deze mevrouw!

berexstone
06 okt. 2017 16:29

Volgens de Spaanse grondwet is een eenzijdige afscheiding ongrondwettig. Dat zei het Spaanse Grondwettelijke Hof (2014) na een eerder Catalaans onafhankelijkheidsreferendum waarbij meer dan 80 procent van de deelnemers zich uitsprak voor de Catalaanse onafhankelijkheid. Hiertegenover staat evenwel het internationale recht op zelfbeschikking, waarbij alle volken zelf moeten kunnen beslissen over hun politieke status en vrijelijk hun economische, sociale en culturele ontwikkeling moeten kunnen nastreven. Het is dus (Spaans) papier tegen (internationaal) papier.