Nieuws/Binnenland

Amsterdammers branden lichtje voor Van der Laan

Door Mike Muller

1 / 2

Amaury Miller

Amsterdam - Zo’n duizend Amsterdammers hebben vrijdag en zaterdag in de Westerkerk een eerbetoon aan de overleden burgemeester Eberhard van der Laan gebracht. Terwijl de regen met bakken uit de lucht komt, schuifelen groepjes mensen door de glazen schuifdeur in de kerk. Als de cd met klassieke muziek even is stilgevallen, zijn het alleen de trambel en het geluid van vallende muntstukken in de kaarsenbak die de stilte in Amsterdams bekendste godshuis doorbreken.

1 / 2

Amaury Miller

„Het loopt de hele avond door. Soms is er even niemand, vijf minuten later staat er weer een groepje te wachten voor het condoleanceboek”, zegt Willemien Boot van de Protestantse kerk. „Je ziet mensen die gehaast uit de stad komen gelopen helemaal ontspannen, als ze hier binnenkomen.”

Amaury Miller

De meesten kijken omhoog, naar het majestueuze Duyschot-orgel. Een ander zit stilletjes voor de zee van kaarsjes, die het brandende braambos uit de Bijbel moet symboliseren. Veel bezoekers zullen dat niet zo ervaren: zij branden hier een lichtje voor hun geliefde burgemeester Van der Laan, die donderdag overleed. Toeristen, die ook zaterdagavond en masse in de rij staan voor het naastgelegen Anne Frank-huis, krijgen niets mee van de rouwende Amsterdammers. Voor de deur worden ze er nog maar even op gewezen, dat de kerk vanavond even van de Amsterdammers is. In het condoleanceregister worden hartenkreten opgetekend, ook bedoeld om Eberhards vrouw Femke en de kinderen een hart onder de riem te steken.

Amaury Miller

Buurtbewoners Aletta en Anna van de Brouwersgracht kwamen zaterdagavond bijeen om te gedenken. „We zijn zelf niet kerkelijk gezind, maar de Westerkerk staat toch te boek als ’open kerk’. Eberhard heeft veel voor de stad betekend. Hij was pittig en stoer, maar had ook veel menslievendheid.” Ze zijn naar eigen zeggen al bezig met de opdracht van Van der Laan om goed te zorgen voor de stad én voor elkaar. „Een pittige opgave, maar we gaan ermee aan de slag.”

Bij het portret van de geliefde Eberhard staat een Mokumse even stil. Ze knikt naar de foto, tranen biggelen over haar wangen. Vanavond is het niet alleen de hemel die huilt.

Amaury Miller