Nieuws

Kringen

Stemwijzer

Door Marcel Peereboom Voller

De Stemwijzer is een online stemhulp die voor de verkiezingen in 2012 bijna vijf miljoen keer werd geraadpleegd. Je zou dan ook verwachten dat maandag jongstleden, toen de Stemwijzer online kwam in aanloop naar de komende verkiezingen, alle zeilen werden bijgezet om de toestroom te kunnen verwerken. Dat was niet het geval. De site was op de eerste dag nauwelijks te bereiken.

Maar er zijn meer problemen. De site maakt gebruik van een advertentiedienst van Google: ’trackers’ die meekijken, waardoor de privacy van de gebruiker niet kan worden gewaarborgd. Als klap op de vuurpijl is er een datalek ontdekt. Reeds na een dag lag op straat op welke partij de meeste mensen uitkwamen na het invullen van de test. Dat bleek de PVV te zijn, gevolgd door de PvdA, VVD, Partij voor de Dieren en 50Plus.

Kunnen we dan helemaal niets meer? Ruim vier miljoen euro per jaar betaalt het ministerie van Binnenlandse Zaken mee aan dit vehikel.

Is de site gehackt?

Zijn de Russen al binnen?

Je zou het geklungel bijna kunnen beschouwen als een verborgen stemadvies voor de Piratenpartij, die opkomt voor onze digitale burgerrechten.

Daarnaast helpt het mij niets. Dat is mijn eigen schuld. Ik ben namelijk niet helemaal eerlijk bij het invullen. Maar ik zal heus niet de enige zijn. Een voorbeeld: ik lees een stelling over het bindend referendum. Als je het nieuws een beetje hebt gevolgd, weet je dat dit een wens is van zowel de PVV als D66.

Dan zou je in principe best oren kunnen hebben naar het idee, ware het niet dat je geen zin hebt om uit te komen bij ’fotoshopkoning’ Wilders en ’dramaqueen’ Pechtold, die als kleutertjes in de zandbak om de aandacht van de juffrouw – lees: de kiezer - bedelen. Want Wilders pakt met zijn kinderachtige geknutsel zijn dagelijkse nieuwsmomentje en dat doet Pechtold, in de rol van slachtoffer, eveneens. En daar hobbelt iedereen vervolgens achteraan.

Het is inmiddels traditie dat de verkiezingsstrijd allang niet meer wordt uitgevochten op inhoud. Het gaat om de gefotoshopte poppetjes.

Dit terzijde.

Terug naar de stelling. Het bindend referendum. Dan klik ik dus niet op ’eens’ of ’oneens’, maar een beetje laf op ’geen van beide’. Dat antwoord komt dan overeen met de keuze van de Partij voor de Niet Stemmers. De partij die de zwijgende meerderheid, die niet naar de stembus gaat, vertegenwoordigt. De partij die geen akkoorden sluit en in het parlement nooit zal stemmen. De partij waarvan niemand dan ook weet wat ze eigenlijk in Den Haag heeft te zoeken.

Als je bij elke stelling in de Stemwijzer ’geen van beide’ invult, sta je automatisch 100 procent achter het niet-bestaande gedachtegoed van de Partij voor de Niet Stemmers.

Een visie die eigenlijk symbool staat voor de onpeilbare leegte van het hedendaagse politieke debat.

Wat een ellende. Je kunt als zwevende kiezer nog beter je eksterogen raadplegen. De horoscoop in de krant.

Of de Enkhuizer Almanak.