Nieuws

JILDAU PIENA, Echtgenote Asscher doet boekje open

’Op Lodewijk kun je bouwen’

— Ze geeft zelden interviews. Jildau Piena (40) is getrouwd met PvdA-leider Lodewijk Asscher, samen hebben ze drie zonen. Maar nu haar man als lijsttrekker van zijn partij een gooi doet naar het premierschap maakt ze een uitzondering. In een openhartig gesprek vertelt ze meer over zichzelf en haar relatie met de liefde van haar leven: "Je kunt Lodewijk blind vertrouwen, dat zal hij nooit beschamen."

Jildau Piena arriveert met echtgenoot Lodewijk Asscher bij de Ridderzaal op Prinsjesdag.

Jildau Piena arriveert met echtgenoot Lodewijk Asscher bij de Ridderzaal op Prinsjesdag.

foto ANP

Amsterdam - Ze geeft zelden interviews. Jildau Piena (40) is getrouwd met PvdA-leider Lodewijk Asscher, samen hebben ze drie zonen. Maar nu haar man als lijsttrekker van zijn partij een gooi doet naar het premierschap maakt ze een uitzondering. In een openhartig gesprek vertelt ze meer over zichzelf en haar relatie met de liefde van haar leven: „Je kunt Lodewijk blind vertrouwen, dat zal hij nooit beschamen.”

Jildau Piena arriveert met echtgenoot Lodewijk Asscher bij de Ridderzaal op Prinsjesdag.

Jildau Piena arriveert met echtgenoot Lodewijk Asscher bij de Ridderzaal op Prinsjesdag.

foto ANP

Het is een zaterdagmiddag zoals er waarschijnlijk vele zullen zijn in huize Asscher. Jildau zit ontspannen aan de keukentafel met een grote mok thee. Over haar zei Lodewijk Asscher ooit in een interview: „Ik ben nooit een goede voetballer geworden, maar ik heb wel het gevoel dat ik ooit een ding heel goed heb gedaan: mijn vrouw veroveren.” De verovering in kwestie blijkt ook nog eens van koken te houden en serveert zelfgebakken cake. Buiten voetbalt de vicepremier met zijn twee jongste zonen. Het enthousiaste lawaai van de jongetjes dringt luidkeels door tot in de keuken. „Lo vindt het heerlijk om met de kinderen te voetballen, hij is er ook heel goed in”, zegt Jildau met een vette knipoog.

Dat Asscher duidelijke prioriteiten stelt ten gunste van zijn gezin is inmiddels geen geheim meer. Maar zijn vrouw is daarbij altijd op de achtergrond gebleven. Toch heeft Jildau Piena zelf ook een verantwoordelijke functie, ze is werkzaam bij De Nederlandse Bank (DNB) als afdelingshoofd risicomanagement en strategie. „Deze afdeling is na de financiële crisis speciaal opgericht om DNB scherp te houden. Onze bank maakt zich sterk voor de financiële stabiliteit van ons land. Financiële stabiliteit is een belangrijke basisvoorwaarde om dit land verder te brengen. Ik vind het heel bijzonder om daar een bijdrage aan te kunnen leveren.”

U klinkt als een vrouw met ambitie, had u niet liever zelf in de politiek gezeten?

„Vroeger had ik wel politieke ambities, ja. Maar ik heb bewust voor een andere carrière gekozen. Inmiddels heb ik die behoefte ook niet meer zo. Mijn huidige baan geeft me voldoende mogelijkheden om maatschappelijk relevant te zijn. Ik wil natuurlijk wel impact hebben.”

Bent u stiekem misschien de belangrijkste adviseur van uw man?

„Mijn rol is indirect. Af en toe spar ik met hem.” Ze lacht. „Ik ben degene die hem met zijn beide benen op de grond houdt. In het begin van zijn politieke loopbaan was ik heel erg kritisch. Als ie dan bij AT5 op tv was geweest had ik na afloop heel wat opmerkingen. Inmiddels heb ik het geven van kritiek meer overgelaten aan zijn meest nabije medewerkers. Lodewijk verzamelt namelijk geen ja-knikkers om zich heen. Het is fijn om dat deel aan anderen te kunnen overlaten. Daarbij is hij van nature een nuchter mens. Met een goeie grap kun je hem snel weer down to earth krijgen. En onze drie jonge kinderen vormen een extreme realiteitscheck. Die vinden hem nooit stoer, of lief vanwege zijn werk, maar om wie hij is en hoe hij doet.”

Wist u vanaf het begin dat uw man een prominent politicus zou worden?

„Ik wist altijd al dat hij een drive had om een stempel op het land te drukken. Een gezamenlijke vriend van ons zei vroeger ooit tegen mij dat hij het idee had dat Lodewijk nog eens heel groot zou worden. We hebben beiden van huis uit een sterk rechtvaardigheidsgevoel meegekregen. Het zat in onze opvoeding, in hoe we naar de wereld kijken. Wij hebben daarin een aantal dingen ook echt gemeenschappelijk. Ik was als kind altijd al iemand die niet stil bleef als er op het schoolplein iets gebeurde dat ik oneerlijk vond. Ik vond het belangrijk om op te komen voor anderen. En ook nu doe ik dat. Als ik vind dat iemand met een te luide gettoblaster in de trein zit zal ik er iets van zeggen, hoewel dat helaas niet altijd zo verstandig is.”

In uw vorige baan hield u zich bezig met het bestuderen van gedrag en cultuur, specifiek keek u naar leiderschap en besluitvorming. Wat voor een leider is uw man?

„Je kunt Lodewijk blind vertrouwen, dat zal hij niet beschamen. Hij is een man met visie, die weet waar hij naartoe wil. Hij is ingestapt in een moeilijke tijd. Nu staat Nederland er economisch gelukkig weer beter voor. Hij wil nu graag verder doorpakken en veranderingen doorvoeren om ons land vooruit te helpen.”

Jildau vertelt over de eerste ontmoeting met haar echtgenoot. Hij was ’bijzitter’ bij een examen dat ze deed. De professor gaf haar na afloop van het examen een welverdiende 8, maar suggereerde ook dat ze maar een afspraakje moest maken met de ’bijzitter’ van dienst die zijn enthousiasme voor de jonge studente schijnbaar nauwelijks had kunnen verhullen. Daarna ging het snel. Asscher ontmoette haar opnieuw in New York waar zij meedeed aan een uitwisseling en hij op bezoek was bij een vriend. Eenmaal terug in Nederland was de relatie snel een feit.

Uw man is ondanks zijn rol als vicepremier nog niet bij iedereen even bekend. Af en toe klinkt zelfs de kritiek dat hij wat afstandelijk lijkt. Wat voor man is hij van dichtbij?

„Lo is een positief mens met een groot verantwoordelijkheidsgevoel. Hij is altijd gezellig, fijn in de omgang. Hij is daarnaast natuurlijk ook een hele slimme vent, dat vind ik zelf een heel aantrekkelijke combinatie. Wat veel mensen niet weten is dat Lo zich naar de mensen die dichtbij hem staan, zijn familie, zijn vrienden, juist heel kwetsbaar opstelt.”

Hij lijkt eerder bedeesd en terughoudend...

„Lodewijk stond vroeger op elk feestje groots en meeslepend smartlappen te zingen. Daar genoot hij echt van. Hij zingt eigenlijk heel veel. Ook thuis met de kinderen. En als ik wel eens ruzie met hem heb dan gooit ie er soms ook wel eens een lied tegenaan.” Haar ogen lichten op. „Ook om me een beetje te plagen natuurlijk. ’Sorry seems to be the hardest word...’ Soms ben ik daarna nog kwader op hem. Hahaha!”

En z’n favoriete smartlap is?

Ze zingt zachtjes voor zich uit. Stopt dan abrupt om zich te verontschuldigen.

„Sorry, ik moet dit gewoon niet doen, want ik kan eigenlijk niet zo goed zingen. Maar het nummer wil ik wel verklappen. Het is ’De Smokkelaar’ van Johnny Hoes.”