Nieuws/Binnenland

Veel proberen glimp PVV-voorman op te vangen

Bredanaren trotseren regen voor Wilders

Door Inge Lengton

REUTERS

BREDA - Als Geert Wilders gaat flyeren voor de verkiezingen brengt dat een mensenmassa op de been. Politie? Zeker. Media? Hordes. Maar in Breda trotseerden ook veel gewone Brabanders de regen om simpelweg een glimp van de PVV-lijsttrekker op te vangen.

REUTERS

Neem nou Marjorie van ’t West en Hannie van den Broek. Ze gaan volgende week zeker stemmen op hun Geert. „Ik weet niet of hij de beste is, maar ik vertrouw gewoon de rest die er in Den Haag zit niet”, analyseert Hannie haar keuze vanonder haar grote zwarte plu.

De dames staan achter dranghekken. PVV-Kamerlid Sietse Fritsma heeft ze alvast een folder overhandigd. Een paar meter verderop schuifelt Wilders langzaam dichterbij.

Capuchon

De blonde PVV-voorman wordt omringd door agenten en beveiligers. Als arenden speuren ze naar verdachte figuren. Een knul met een capuchon over zijn hoofd rommelt in zijn binnenzak. Het trekt hun aandacht. Maar het is een telefoon die de jongen tevoorschijn haalt. Net als velen hoopt hij op een selfie met de bekende politicus.

„Ik heb Geert al een paar keer een mail gestuurd. Waarom krijg ik geen antwoord van hem?”, vraagt Marjorie ondertussen aan iemand met een wit PVV-jasje. De jonge man kijkt enigszins hulpeloos. „Weet je, dan moet je gewoon Kamerlid Dion Graus mailen. Die antwoordt altijd”, luidt zijn advies.

En dan is Geert eindelijk daar. Hij schudt Hannie en Marjorie de handen. „Alles goed met u? Wat leuk dat jullie er zijn. Niet vergeten te stemmen”, zegt hij. Voor ze het weten is het alweer voorbij. Beduusd zijn de dames ervan. „Wat heeft hij zachte handen”, zegt Marjorie verrast. „Nou, en warm”, valt Hannie haar bij. „Hij is wel erg bruin”, vindt Marjorie. „Vast een zonnebankje”, gokt haar vriendin.

Even verderop hebben ook een vader en een zoon een plekje vooraan bij de dranghekken veroverd. Ze zijn weg van Wilders. Ze willen niet met naam hun in de krant. „Noem me maar Lars”, zegt de zoon. Het doel is om Lars op de foto met Wilders te krijgen. „Dan maak ik daar een poster van voor op zijn kamer”, zegt vader. „We staan hier al twee uur in de stromende regen”, zegt Lars. Even later laat Wilders zich uitgebreid vastleggen.

Een foto? Nee, dat hoeft Bert Jansen uit Breda nu juist niet. Wel wil hij Wilders eens in levenden lijve ontmoeten. Op 15 maart gaat hij zeker op hem stemmen. Dat besluit nam hij nadat hij een keer in zijn oude Bredase volksbuurtje Doornbos terugkeerde. „Ik liep langs de oude flat van mijn ouders en opeens werd ik door een groep getinte jongens voor racist uitgemaakt. „Maar ik had nog geen stom woord gezegd.” Sindsdien is Geert zijn man.

Tikken

Twee oudere dames is het wel om een foto te doen. „Tikken, Liny! Tikken!” , spoort een van hen de andere aan. Liny gehoorzaamt. Ze ramt haar mobiele telefoon bijna in tweeën als Wilders passeert. Het levert een stroom aan beelden op.

Ook twee jonge meiden willen zich met de PVV-lijsttrekker vereeuwigen. Waarom? „Dit is het moment van de eeuw”, zegt de een. Maar als het een andere politicus zou zijn die hier voorbij wandelde? Jesse Klaver, bijvoorbeeld? „Dan helemaal. Dat is zo’n lekker ding!”

Wilders kwam in de campagnetijd nog niet veel buiten. Vorige week bracht hij een verrassingsbezoek aan Volendam. Dat was de eerste publieke campagneactiviteit van Wilders sinds de schandalen bij zijn beveiligers.

REUTERS

REUTERS

REUTERS

REUTERS

REUTERS

Bloomberg

REUTERS

Bloomberg