Ook zij verklaren dat ze door de nieuwe Wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten (Wtcg) op papier rijker zijn geworden, maar in de praktijk juist arm. Ze vrezen door deze nieuwe regelgeving een fikse inkomensachteruitgang. Onzekerheid is troef, want de meeste mensen hebben geen idee wat die nieuwe regeling precies inhoudt en op welke tegemoetkoming zij recht hebben. De hoogste tijd dus voor tekst en uitleg van de Chronisch zieken en Gehandicapten Raad (CG-Raad) in Utrecht, de belangenbehartiger van wie de betrokkenen actie verwachten.
„Ik hoop dat jullie ze in Den Haag wakker kunnen schudden, want dit wordt voor heel veel mensen armoede, ook voor onszelf.” „ Ik heb geen fut meer, van dit alles word ik heel moe en nu zelfs depressief.” „Mijn ziekte slokt al zo veel energie op, ik heb geen energie meer over om ook hier nog actie tegen te ondernemen.” „Deze wet is zo ondoorzichtig dat je als leek al heel snel door de bomen het bos niet meer ziet. Het schandalige is dat zelfs de politici niet precies weten hoe de wet in elkaar zit. Ook met deze nieuwe wet worden honderdduizenden mensen niet gevonden en krijgen geen geld, wat uiteindelijk nou juist wel de bedoeling was.”
Met hun reacties onderschrijven de meeste lezers het relaas van de twee Haagse dames in ons eerdere artikel. Ook zij vrezen een forse inkomensachteruitgang door de nieuwe Wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten. (Wtcg).
„Ik ga er wel ruim 15% netto in inkomen op achteruit”, schrijft iemand. Anderen schatten dat ze zo’n 100 tot 500 euro netto in de maand minder te besteden hebben. Maar exact weet bijna niemand het, want onduidelijk is wat men nou precies aan compensatie krijgt. Ja, als arbeidsongeschikte krijg je 350 euro, weten ze nog net. Maar of dat alles is of dat er wellicht nog meer in het vat zit op grond van de zorg die ze afnemen, dat weten ze niet. Juist die onzekerheid wakkert de angst voor het besteedbaar inkomen nog verder aan.
Volgens directeur Ad Poppelaars van de CG-Raad gaan vooral mensen die ten onrechte niet gevonden worden voor de tegemoetkoming erop achteruit. Dit zijn minimaal 200.000 mensen. Verder gaan mensen onder de 65 jaar met een belastbaar inkomen boven de €38.000 erop achteruit én de groep mensen die qua inkomen rond de grenzen van de huur- en zorgtoeslag zit (zie elders op deze pagina). Door de afschaffing van het chronisch ziekenforfait en de beperking van de fiscale aftrek specifieke zorgkosten gaat het belastbaar inkomen immers omhoog. Daardoor kunnen mensen net boven die inkomensgrens terechtkomen en lopen ze huur- en/ of zorgtoeslag mis.
Erop vooruit gaat in elk geval de groep chronisch zieken en gehandicapten die geen gebruik heeft gemaakt van de fiscale regeling inzake aftrek buitengewone uitgaven. Mensen dus die geen belastingaangifte deden en/of geen ziektekosten als aftrekpost opvoerden en dus ook niet het chronisch ziekenforfait van €821 aftrokken. Dit is zo’n 30% van het totaal aantal chronisch zieken en gehandicapten.
Vorig jaar op Prinsjesdag heeft de CG-Raad met eigen koopkrachtplaatjes van het Nibud duidelijk gemaakt dat enige honderdduizenden chronisch zieken en gehandicapten er 1 tot 5% in inkomen op achteruit zouden gaan door de Wtcg. In oktober, wanneer de Tweede Kamer de koopkrachtverwachting voor dit jaar nader onder de loep neemt, komt de CG-Raad opnieuw met koopkrachtplaatjes van het Nibud om nogmaals duidelijk te maken dat groepen chronisch zieken en gehandicapten door de Wtcg minder te besteden hebben.
Daarin passeren alle mogelijke inkomenssituaties de revue. Ook die van chronisch zieke alleenstaande ouders, die, zoals diverse lezers ons meldden, niet alleen dat chronisch ziekenforfait mislopen, maar ook minder alleenstaande-ouderaftrek krijgen. En ook die van ouders met chronisch zieke kinderen.
Veel lezers vragen zich af waarom die nieuwe wet er moest komen. „Als dat alleen maar was omdat veel mensen dankzij belastingaftrek van een dure bril dat chronisch ziekenforfait kregen, dan hadden ze toch gewoon die bril eruit kunnen halen? Dan waren niet alle chronisch zieken en gehandicapten zo gepakt”, verwoordt een van hen de mening van velen. Volgens diverse lezers heeft de CGRaad „zijn oren te veel laten hangen naar de politiek”.
De CG-Raad had ook felle kritiek op de nieuwe regelgeving, benadrukt directeur Poppelaars. „Feit was echter dat politiek Den Haag per se af wilde van de regeling buitengewone uitgaven. Ruim zes miljoen mensen maakten daar gebruik van, het werd de regering veel te duur. We hadden ons tegen die afschaffing kunnen blijven verzetten, maar dat was zinloos. Toen dat duidelijk was, hebben wij ervoor gekozen mee te praten over een nieuwe regelgeving om ervoor te zorgen dat die zo goed mogelijk zou zijn.”
Nu durft Poppelaars rustig te zeggen dat zonder bemoeienis van de CG-Raad de regelgeving veel slechter zou zijn geweest. Oorspronkelijk wilde Den Haag de Wtcg helemaal naar de gemeenten overbrengen, en dat zou volgens de CG-Raad pas echt een ramp zijn geweest.
Bovendien is dankzij de CG-Raad het budget voor de Wtcg verhoogd. Poppelaars: „Eerst was er 1,6 miljard euro beschikbaar; dat bedrag zou naar de gemeenten gaan en die moesten het dan maar uitzoeken. Het is mede aan ons te danken dat er nu 2,3 miljard euro in de nieuwe regeling is gestopt en dat níét de gemeenten bepalen.”

© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer