De verwarring zit ’m in de vraag of het akkoord ook met terugwerkende kracht geldt. Liechtenstein zegt van niet. Het vorstendom zei gisteren dat het alleen informatie aan Nederland hoeft te geven over de jaren vanaf 2010. Maar ons land ziet wél ruimte om gegevens uit eerdere jaren op te vragen.
Het ministerie van Financiën maakt onderscheid tussen zwartspaarders en zogeheten trusts. Dit zijn bepaalde juridische constructies. In Liechtenstein heten ze Anstalten. Volgens een woordvoerster geldt de visie van het vorstendom inderdaad voor zwartspaarders, maar zeker niet voor trusts.
Naar verluidt hebben Nederlanders in Liechtenstein vooral geld gestoken in Anstalten. Het aantal zwartspaarders in het vorstendom zou beperkt zijn. Die hebben hun vermogen vooral in België gestald.
Arjo van Eijsden, belastingadviseur bij Ernst&Young, zegt dat zowel de uitleg van Nederland als Liechtenstein te verdedigen is. „Het is jammer dat het verdrag hier vaag over blijft. Toch biedt dit weinig hoop voor zwartspaarders. Snel inkeren lijkt de beste keuze.”
Toch wijst Liechtenstein erop dat het bankgeheim blijft bestaan. Van automatische gegevensuitwisseling is geen sprake. Alleen bij een zeer gedetailleerd verzoek zal het de gevraagde informatie afgeven.

© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer