Verrekijkers op de beurs

Aandelenmarkten lopen vaak grofweg een half jaar vooruit op de reële economie. Veel beleggers maken daarvan gebruik door te beleggen op de economische conjunctuur, ze volgen de opeenvolging van groei en recessie. Anderen mikken op lange mondiale trends. Of volgen terugkerende economische patronen, zoals de zogeheten Kondratieff-cyclus. De in Nederland bekendste aanhanger van die cyclus is beleggingsexpert Jaap van Duijn. Hij heeft goed nieuws voor langetermijnbeleggers: „In de golfbeweging van Kondratieff zitten we economisch nog steeds in een opgaande lijn, tot circa 2018.”

Dat moet langetermijnbeleggers wel een hart onder de riem steken. Op papier hebben ze gelijk met hun buy and hold -strategie; het jarenlang aanhouden van aandelenposities om ze pas daarna te verkopen.

Deze strategie bespaart hen veel transactiekosten en ze hoeven niet het spel van actieve beleggers te spelen. Namelijk dat je je aan- en verkoopmomenten goed moet timen om winst te kunnen maken. De praktijk is echter weerbarstiger.

Want wat doe je als langetermijnbelegger wanneer een kredietcrisis, opgevolgd door de huidige schuldencrisis, je beleggingsportefeuille zwaar onder water zet? Als koersen op en neer zwiepen. Zelfs stalen zenuwen moeten dan wel gaan knarsen. Van Duijn: „De huidige grillige aandelenmarkten lijken inderdaad meer voor actief beleggen te pleiten. Dat wil zeggen: op korte termijn kopen en verkopen. Maar in- en uitstappen op de juiste momenten, dat is echt heel erg moeilijk. Het is in ieder geval niet mijn manier van beleggen. ”

De voormalige beleggingsstrateeg van Robeco belegt nog steeds liever op lange termijn, op basis van lange economische trends. Liever de verrekijker van de strateeg dan de loep van een daghandelaar. Het risico dat hij er een jaar naast zit, accepteert Van Duijn daarbij.

Van Duijn: „Belangrijke langetermijntrends zijn de toenemende schaarste van grondstoffen en de verschuiving van de economische groei naar opkomende landen. Beleggen in emerging markets was dit jaar echter niet zo’n goed idee. De aandelenmarkten daar zijn erg afhankelijk van de groei van de wereldeconomie. Draait die goed, dan stijgen de aandelenkoersen in deze emerging markets harder. Gaat het minder goed, dan krijgen die beurzen ook de hardste klappen.”

Een kwestie van stug volhouden en in de trend blijven geloven, zo stelt Van Duijn. Van belang daarbij wel is dat beleggers niet beleggen met geld dat ze wel eens nodig zouden kunnen hebben, zo waarschuwt hij. „Dan loop je het risico dat je wel moet verkopen, mogelijk net in een neergaande markt.”

Technologie

Ook de zogeheten Kondratieff-cyclus, vernoemd naar de Russische ontdekker van deze historische economische golfbeweging, kan beleggers een leidraad bieden. De cyclus is gebaseerd op een model van prijsontwikkelingen en investeringen en wordt in feite gedreven door technologische vernieuwing. Een volledige golf duurt 50 tot 60 jaar. In deze tijd volgt een opeenvolging van herstel, voorspoed, recessie en depressie. Daarna start de volgende golf.

Crisis of geen crisis, we zitten nog steeds in de voorspoedfase van de huidige Kondratieff-golf, stelt Van Duijn. Dat is echter niet voor alle aandelenmarkten goed nieuws. „Je moet kijken naar de wereldeconomie. Over regionale ontwikkelingen, zoals die van Europa en Amerika, zegt het patroon een stuk minder. In de historie zie je vaker dat landen de opgaande lijn niet vast kunnen houden. Zo haakten in de jaren twintig van de vorige eeuw Groot-Brittannië en Duitsland af. De Verenigde Staten namen toen het stokje over. Hetzelfde lijkt nu te gebeuren met Europa en de VS.”

Beide wereldmachten bevinden zich nu in een schuldencrisis die kan omslaan in een recessie. De voorspoedfase die volgens Van Duijn tot circa 2018 zal aanhouden, wordt op dit moment dan ook vooral gedragen door de economische groei in de emerging markets, in het bijzonder door China. De boodschap van Van Duijn is dan ook: langetermijnbeleggers zouden vooral in die landen moeten beleggen.

De opwaartse lijn in de huidige Kondratieff-golf kenmerkt zich volgens Van Duijn tot nu toe door onder meer een enorme schaalvergroting van bedrijven en een groei gebaseerd op een aanwassende schuldenberg. „De komende periode staat echter in het teken van afbouw van schulden en ondernemen op kleinere schaal. Grote conglomeraten gaan zich weer toeleggen op kernactiviteiten, voor beleggers bieden vooral middelgrote en kleine bedrijven winstgroei.”

Keuzes

Samenvattend hebben beleggers die op lange termijn in aandelen beleggen tot 2018 de economische wind mee, al zullen ze volgens Van Duijn wel duidelijke keuzes moeten maken over waarin ze beleggen. Ook zullen ze rekening moeten houden met terugslagen, want Kondratieff biedt geen zekerheid. Zo zijn er periodes, zoals in 2007, 2008 en 2009, dat de beurzen niet de opgaande economische lijn hebben gevolgd. Ook is er tussen experts geen overeenstemming hoe de golfbeweging precies loopt. Daarmee is de Kondratieff-cyclus mogelijk een leidraad voor beleggers, de heilige graal is het niet.

 Mail

 Print