Maar ook de structureel groeiende schaarste aan voedsel en grond speelt een rol. Techniek moet zorgen voor een efficiëntieslag.
De druk op de beschikbare natuurlijke bronnen neemt toe als gevolg van de groei van de bevolking en de welvaart. Zo legt de opkomst van een (bemiddelde) middenklasse in landen als China en Rusland een groter beslag op vlees, wijn en whisky. Ook biobrandstoffen eisen een groeiend deel van de landbouwproductie. Tegelijkertijd blijft het aantal voor landbouw geschikte hectares wereldwijd dalen als gevolg van verstedelijking en klimaatveranderingen. De woestijn rukt op, niet alleen in Afrika.
De markt voor landbouwproducten is cyclisch, met perioden van prijsstijgingen en prijsdalingen. Zoals de varkenscyclus: stijgt de prijs van varkens, dan gaan varkensboeren massaal uitbreiden zodat er een overschot ontstaat. Dat leidt tot lage prijzen, saneringen bij varkensboeren, waardoor er weer een tekort ontstaat. De prijzen stijgen dus weer, zodat de cyclus opnieuw begint. De afgelopen tien jaar zagen we dit fenomeen met de suikerproductie. Veel boeren stapten er vanwege de lage prijs uit, mede daardoor stijgt de suikerprijs nu. De afgelopen 25 jaar heeft geen enkele belegger in landbouw geïnvesteerd, omdat de rendementen nihil waren. De gesignaleerde tekorten en daarmee gepaard gaande prijsstijgingen voor grondstoffen (wereldwijd was bijvoorbeeld de rijstvoorraad in 28 jaar niet zo klein als op dit moment), schudden investeerders echter wakker. De noodzakelijke technologische vernieuwing biedt ze kansen.
Er zijn verschillende manieren om van de prijsstijgingen in de landbouw te profiteren. De meest voor de hand liggende manier om in landbouw te investeren is via grondstoffen zelf. Denk hierbij aan plantaardige olie, alles wat je op je ontbijtbord hebt liggen, vee, hout, et cetera.
Het Britse fondshuis Schroders belegt hier al jaren in. Productspecialist Christopher Wyke: „Deze vorm van beleggen staat het meest bloot aan de sector zelf. En de landbouwsector gaat na ruwweg 2000 jaar prijsdalingen voorlopig alleen nog maar in waarde stijgen, door het tekort aan grond en de enorme bevolkingsgroei.” Wyke probeert tegen de boerenwijsheid in te investeren, in feite tegen de varkenscyclus in. Als boeren massaal de suiker verruilen voor bijvoorbeeld varkens, gaan zijn mensen juist in de suiker. Wat in de suiker overigens ook meespeelt, is de enorme vraag vanuit de Braziliaanse ethanolproductie.
Het grootste beleggingsfonds in de sector is DWS Invest Global Agribusiness, beheerd door DWS Investments (Deutsche Bank). Landbouwexpert Stefan Meinhold legt uit waarom de Duitsers er een compleet andere visie op na houden dan de Britten: „Wij geloven juist in aandelen, wereldwijd gekozen uit ongeveer 800 bedrijven die verspreid zijn over de hele keten van boer of visser tot supermarkt, van machinebouwer tot kunstmesthandelaar of restaurantketen.” Als reden voor deze tactiek noemt Meinhold de mogelijkheid om snel te kunnen schakelen naar dat deel van de productieketen waar de meeste winst behaald kan worden. „In crisistijd wordt er minder luxe gegeten. Daarom beleggen we nu minder in restaurants, en meer in de discountsupermarkten en fastfoodzaken.” En nog een voorbeeld: „De Mexicaanse griep is in potentie een gevaar voor de prijzen van varkensvlees. Daarom zijn wij snel naar de visboerderijen en visverwerkende industrie gewisseld.”
In het algemeen hanteert DWS de regel dat als de prijzen van landbouwproducten stijgen, men hoger in de keten belegt, in boeren, biotechbedrijven en machinebouwers. Als prijzen dalen, zoekt men de laatste schakels van de keten op, zoals supermarkten.
Ook in het geval van landbouw geldt echter volgens fondsexpert Jeroen Vetter (SNS Fundcoach) weer de aloude wijsheid: „Als iedereen door dezelfde deur wil, moet jij een andere kiezen.” Vetter waarschuwt voor een hype, dan wel bubbel, veroorzaakt door te veel enthousiasme.
Ook met grond beleg je in landbouw. De nieuwe landbouwfondsen maken gebruik van de enorme verschillen in prijzen van landbouwgrond. Een hectare kost in Afrika bezuiden de Sahara soms minder dan €1000, in OostEuropa €2000 maar in Nederland makkelijk €50.000. Experts zijn het echter niet eens over de vraag of investeren in grond nu wel de juiste manier is om van de landbouwboom te profiteren. Zo stelde Schroders de lancering van een grondfonds voor onbepaalde tijd uit. Wyke: „Wij zijn daar toch een beetje voorzichtig mee, want een investering in grond is nu eenmaal minder liquide dan een investering in aandelen. En de prijzen zijn soms toch behoorlijk pittig.”

© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer